Home / آناتومی اعصاب / اسکن لیزری فعالیت‌های مغز انسان

اسکن لیزری فعالیت‌های مغز انسان

Shaw Bronner, left, and Shaul Yahil, two researchers at the Yale Brain Function Lab, describe images on their computer screens to each other while their brain activity is mapped during a demonstration of the technology in New Haven, Conn. on Friday, March 13, 2015. At one end of each of the 64 fiber optic cables in each headpiece, weak laser beams saw about an inch into their brains to detect blood flow. (AP Photo/Richard Drew)
Shaw Bronner, left, and Shaul Yahil, two researchers at the Yale Brain Function Lab, describe images on their computer screens to each other while their brain activity is mapped during a demonstration of the technology in New Haven, Conn. on Friday, March 13, 2015. At one end of each of the 64 fiber optic cables in each headpiece, weak laser beams saw about an inch into their brains to detect blood flow. (AP Photo/Richard Drew)

 

 

نوروسافاری| دانشمندان آمریکایی با استفاده از روش جدید اسکن لیزریِ مغز انسان، نگاهی نادر به فعالیت‌های مغز اشخاصی که در حال مکالمه با دیگران هستند، انداخته‌اند.

 

به گزارش نوروسافاری به نقل از واحد مرکزی خبر، خانم دکتر جوی هیرش، دانشمند علم عصب شناسی و همچنین استاد دانشکده پزشکیِ دانشگاه ییل (Yale) در آمریکا، گفت: ما تلاش داریم روش مداربندی و ارتباط سلسله اعصاب مغز را هنگام گفت و گوی اشخاص با یکدیگر درک کنیم.

 

وی افزود: اطلاعات جدیدی که ما در این تحقیقات به دست آورده ایم این است که گزارش های بصری از اطلاعات چهره (ی طرفِ گفتگو کننده) بخشی اساسی از سامانه گویشی است که در موقعیت های نزدیک مورد استفاده قرار می گیرد. یعنی دو طرف که با هم صحبت می کنند از مشاهده ی چهره ی طرف مقابل اطلاعات فراوانی را در رابطه با آنچه وی در حال تکلم درباره آن است، کسب می کنند.

ما ابتدا حائلی بین دو مکالمه کننده قرار می دهیم که نتوانند چهره های یکدیگر را ببینند و از آنان می خواهیم تصاویری را که به آنان نشان داده می شود، برای طرف مقابل توصیف کنند و در همین حال، اسکن لیزری از مغز هر دو برمی داریم. سپس همین آزمایش را بدون حائلِ یاد شده انجام می دهیم. در ضمن، ما صحبت های یک فرد را که در حال توصیف اشیاء یا تصاویری است، ضبط می کنیم و سپس آن را برای افراد دیگر پخش می کنیم و فعالیت های مغزی آنان در هنگام شنیدن آن اظهارات را اسکن می کنیم و با فعالیت های مغزیِ گوینده مقایسه می کنیم.

 

بیشتر بخوانید:  تاثیر عجیب دو زبانه بودن بر ادراک زمان

وی افزود: در رابطه با اوتیسم باید بگویم که نمود اصلیِ این اختلال که والدین و کارشناسان پزشکی از همان بدو امر متوجه آن می شوند، این است که کودک (مبتلا به اوتیسم) قادر به تعامل با سایر اشخاص نیست. این در حالی است که هم اکنون ما اطلاعات بسیاری کمی درباره نحوه مداربندی سلسله اعصاب مغز بشر در خلال تعامل و گفتگو با دیگران، در اختیار داریم.

 

This image provided by the Laboratory of Neuro Imaging in June 2015 shows pathways of signals in the brain from the Connectome Scanner dataset. The fibers are color-coded by direction: red is left-right, green is front-back and blue is up-down. (Courtesy of the Laboratory of Neuro Imaging and Martinos Center for Biomedical Imaging, Consortium of the Human Connectome Project - www.humanconnectomeproject.org, www.loni.usc.edu via AP)
This image provided by the Laboratory of Neuro Imaging in June 2015 shows pathways of signals in the brain from the Connectome Scanner dataset. The fibers are color-coded by direction: red is left-right, green is front-back and blue is up-down. (Courtesy of the Laboratory of Neuro Imaging and Martinos Center for Biomedical Imaging, Consortium of the Human Connectome Project – www.humanconnectomeproject.org, www.loni.usc.edu via AP)

 

آدام نوئا، یکی از محققان در دانشکده پزشکیِ دانشگاه ییل نیز گفت: ما می خواهیم بدانیم اطلاعات فیزیولوژیکی که ما (هنگام مکالمه ی افراد) با تجهیزات مان به ثبت می رسانیم، مطابق علم تشریح، کجای مغز آنان قرار دارد.
دکتر یوری هاسون، یکی از محققان در دانشگاه پرینستون که مطالعات مشابهی روی مغز انسان انجام می دهد، گفت: ما در این تحقیقات تلاش داریم ببینیم آیا مغزهای گوینده و شنونده که در حال مکالمه با هم هستند، شبیه یکدیگر می شوند یا خیر. وی تأکید کرد: چنین یافته هایی برای درک این که فعالیت های مغز انسان چگونه سازماندهی می شود، بسیار با ارزش است.

 

 البته این روشِ اسکن مغز انسان، روشی مستقیم – مانند تصویربرداریِ مستقیمِ اشعه ایکس از یک استخوان شکسته – نیست، بلکه در این روش اشعه لیزر به مویرگ های حاوی خون برخورد می کند، منعکس می شود و سپس نحوه انعکاسِ آن، توسط حسگرهایی ثبت می شود. اشعه لیزر قادر است در این تابش و بازتابش، میزان اکسیژنی را که در خون وجود دارد، به ما نشان دهد. از اینرو، دانشمندان می توانند متوجه شوند که مثلاً هنگام صحبت کردن یا سایر فعالیت های مغزی، به مویرگ های منتهی به کدام اعصاب و سلول های مغز، اکسیژن بیشتری می رسد که به نوبه خود، حاکی از افزایش فعالیت در آن بخش از مغز است.

 

بیشتر بخوانید:  محلّی برای به اشتراک گذاری سخت‌افزار برای محققین علوم اعصاب

این روش اسکن لیزری، به صورت ابتدایی، حدود یک دهه پیش ابداع شده بود، اما اکنون به اندازه کافی پیشرفته شده است که بتوان از آن به صورت پویا در تحقیقات مربوط به اسکن فعالیت های مغزیِ انسان، استفاده کرد.

 

اطلاعات بیشتر درباره این روش و تیم تحقیقاتی:

Lasers, magnetism allow glimpses of the human brain at work

Check Also

چشم ها سخن می گویند/امکان خواندن ذهن از روی مردمکها؟!

نوروسافاری | معنی یک کلمه کافی است تا یک واکنش را در مردمک ما برانگیزد. …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *