برای خودخواهان، آینده مفهومی ندارد: شواهدی از تصویربرداری مغزی

 

نوروسافاری | مطالعه ی جدیدی که با استفاده از تصویربرداری های مغزی انجام شده است نشان می دهد افرادی که خود را خودپسند یا خودخواه می دانند، زمانی که در حال تفکر در مورد آینده هستند، هیچ افزایشی در بخشی از مغز آن ها به نام Ventromedial prefrontal cortex دیده نمی شود. این در حالی است که در افراد نوع دوست، در زمان اندیشیدن به عواقب و نتایج احتمالی آینده، افزایش فعالیت در ناحیه ی مذکور مشاهده شد.

به گزارش نوروسافاری به نقل از دانشگاه ژنو، برخی از افراد نگران عواقب تغییرات آب و هوایی، در حالی که برخی آن را دور از ذهنتر از آن می دانند که روی کیفیت زندگیشان تاثیری بگذارد. محققان دانشگاه ژنو (به اختصار UNIGE) سوئیس، بررسی کرده اند که این تفاوت نگرش، چگونه در مغز افراد منعکس می شود. محققان با کمک تصویربرداری مغزی دریافتند که افرادی که خود را خودپسند می پندارند، از بخشی از مغز خود که توانایی تصویرسازی از آینده ی دور را دارد، استفاده نمی کنند. اما در افراد انسان دوست، این ناحیه (VmPFC) سرشار از فعالیت است. نتایج این پژوهش که در ژورنال Cognitive, Affective & Behavioural Neuroscience به چاپ رسیده است می تواند به روانشناسان کمک کند تا تمرین هایی را برای این ناحیه از مغز طراحی کنند تا فعالیت آن بیشتر شود. این موضوع می تواند توانایی افراد را برای تصویر کردن خود در زمان آینده و همچنین آگاهی آنها از تاثیرات (به طور مثال تغییرات آب و هوا) افزایش دهد.

اهمیت مطالعه

نگرانی هایی که افراد در زندگی تجربه می کنند بر اساس سیستم ارزشی آن هاست، که تعیین می کند آیا یک فرد کیفیت زندگی خود را بر دیگران ارجح می داند یا اینکه خود را با دیگران هم سان می پندارد. به منظور تشویق افراد برای ایجاد این خصیصه ی رفتاری به صورت پایدار، لازم است که آن ها درک کنند تا مسائلی مثل تغییر شرایط آب و هوایی به آن ها نیز مربوط است. برخی افراد که بیشتر خودخواه و خودپسند هستند، نگران بسیاری از عواقب بلایای بالقوه نیستند با این تصور که این اتفاق ها از آن ها بسیار دور هستند.

توبیاس براش، استاد دپارتمان روانشناسی و علوم آموزشی دانشگاه ژنو، این گونه بیان می کند: ” این سوال برای ما پیش آمده بود که تصاویر MRI چه اطلاعاتی را در مورد مغز در حال پردازش اطلاعات تغییرات آب و هوایی، می توانند به ما بدهند؛ و این مکانیزم چگونه تحت تاثیر میزان خودخواهی فرد دچار تغییر می شود.”  

آیا افراد خودپسند، تنها از آنچه مستقیما آنها را نگران می کند، واهمه دارند؟

روانشناسان دانشگاه ژنو به سراغ گزارش های دولتی در مورد تغییرات آب و هوایی رفته و پیش بینی هایی را در مورد نتایج تغییرات آب و هوایی یافتند. به طور مثال، کاهش منابع تامین آب، افزایش تنش های مرزی و افزایش شدید بلایای طبیعی را می توان نام برد.  سپس به هر کدام از این رخدادها عددی را به عنوان سالی که رخ خواهد داد، اختصاص دادند (به صورت فرضی).

تیم دکتر براش گروهی از شرکت کنندگان را دعوت کردند که به یک پرسشنامه ی استاندارد پاسخ دهند تا سلسله مراتب سیستم ارزشی آن ها اندازه گیری شود و تمایلات خودخواهانه یا نوع دوستانه ی آن ها مشخص شود. سپس برای تک تک شرکت کنندگان تصویربرداری MRI صورت گرفت، البته پیش از اینکه به آنها در مورد تاریخ رخداد هر کدام اطلاعی داده شود. سپس آن ها باید برای هر رخداد به دو سوال در بازه ی ۱ تا ۸ پاسخ می دادند: آیا این مساله جدی است؟ آیا شما را می ترساند؟

دکتر براش اینطور توضیح می دهند: “اولین نتایج حاصله از گروهی بود که تمایلات خودخواهانه داشتند. برای این افراد رویداد های نزدیک تر (به زمان حال)، در مقایسه با رویدادهای مربوط به آینده ی دور، بیشتر نگران کننده بود، رویدادهایی که تقریبا بعد از مرگ آنها رخ میدادند. اما با بررسی گروه دیگر با تمایلات انسان دوستانه، تفاوت آشکار شد چرا که آنها جدیت و اهمیت رویدادهای دور و نزدیک را یکسان در نظر میگرفتند.

خودخواهی، مغز شما را تنبل می کند

سپس روانشناسان تمرکز خود را روی ناحیه ی VmPFC قرار دادند، بخشی از مغز که بالای چشم ها قرار گرفته است و زمانی که به آینده فکر میکنید یا می خواهید آن را تجسم کنید فعال می شود. براش این گونه بیان می کند: ” ما دریافتیم که این ناحیه از مغز در افراد انسان دوست، زمانی با رویدادهای آینده ی دور مواجه می شود در مقایسه با آینده ی نزدیک، بیشتر از خود فعالیت نشان می دهد. در مقابل، در انسان های خودپسند، هیچ افزایش فعالیتی با مقایسه ی بین واکنش به رخدادهای آینده ی دور و نزدیک در این ناحیه، مشاهده نشد.

این بخش از مغز به طور خاص در شکل گیری تصویر شخص از خود در آینده ی دور کاربرد دارد. عدم وجود فعالیت افزایش یافته در این ناحیه از مغز افراد خودخواه، نشان دهنده ی عدم توانایی تصویر سازی خود در آینده بوده و علاوه بر آن نشان می دهد که این افراد در مورد آنچه قرار است پس از مرگشان رخ بدهد، احساس نگرانی نمی کنند. حال سوال اینجاست که چرا این افراد باید رفتارهای پایداری را در خود پرورش دهند؟ (پایدار به معنای ثابت ماندن بدون توجه ی به بازه ی زمانی)

توانایی تصویرسازی خود را به کار بگیرید

یافته های این مطالعه، که می توانند در حوزه ی رویدادهای دیگری به غیر از تغییرات آب و هوایی هم مورد استفاده قرار بگیرند، نشان دهنده ی اهمیت توانایی اندیشیدن در مورد آینده ی دور و منطبق شدن رفتار افراد با محدودیت های جهان باشد. دکتر براش اینطور پیشنهاد می دهد: ” می توان آموزش های روانشناختی را تصور کرد که بر روی این ناحیه از مغز، با استفاده از تمرین های تصویرسازی کار می کنند. به طور خاص ما می توانیم از تکنولوژی واقعیت مجازی نیز استفاده کنیم چرا که می تواند جهان را در آینده به تصویر کشیده و برای افراد آن را آشکارتر کرده و آن ها را با نتایج اعمالشان آشنا تر کند.”

ترجمه: سید محمدرضا گواهی وبسایت نوروسافاری

لینک گزارش خبری در وبسایت دانشگاه ژنو:

No Future for Egotists. That’s What Their Brain Says

لینک مقاله پژوهشی در ژورنال Cognitive, Affective, & Behavioral Neuroscience:

Not my future? Core values and the neural representation of future events

همچنین ببینید

دوره آموزشی مبانی علوم اعصاب، دانش مغز و آشنایی با روشهای تحقیقاتی (دوره شانزدهم)

نوروسافاری | موسسه نوروسافاری (آینده مغز) دوره جدیدی از دوره های آموزشی علوم عصبی را …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *