فناوری های همگرا یا NBIC چیست؟

نوروسافاری | فناوری همگرا(NBIC) بر پایه فناوری نانو، زیست فناوری، فناوری اطلاعات و علوم شناختی می باشد.

فناوری نانو فناوری است که با کوچک‌تر کردن ذرات ماده  نسبت سطح به حجم را افزایش می دهد و پدیده های کوانتومی را در ساختارهای نانومتری بررسی می کند، پدیده‌ای می باشد که در تمامی رشته های علمی کاربرد داشته و از فناوری‌هایی می باشد که به سرعت درحال توسعه است.

زیست فناوری از ارگانیسم ها و سیستم های زنده استفاده می کند تا برای سلامت پزشکی، تولید محصولات کشاورزی جدید، استفاده صنعتی و محیط زیست بکار رود.

فناوری اطلاعات فناوری‌ می باشد که در حوزه جمع‌آوری، ذخیره‌سازی، پردازش، حفاظت، انتقال و نمایش اطلاعات بکار گرفته می شود.

علوم شناختی نیز مطالعه علمی ذهن می باشد که شامل تفکر، ادراک، حافظه، استدلال، تصمیم گیری، آموزش، آگاهی و…. است.

حال فناوری همگرا در مرکز این فناوری ها قرار می گیرد و به این موضوع می‌پردازد که ما به فناوری بیشتر از اینها نیازمند هستیم.  

به گزارش نوروسافاری، در کتاب موج سوم الوین تافلر اشاره شده که سه حرکت در تاریخ تحول بشر به وقوع میپیوندد . موج اول انقلاب کشاورزی بود. موج دوم انقلاب صنعتی و موج سوم که از دهه ۱۹۵۰ شروع شد به ورود جامعه صنعتی به عصر فرا صنعتی اشاره میکند. فناوری های همگرا موج چهارم می باشد که به کمک این فناوری می توان نوع زندگی بشر را تغییر داد. میخاییل روکو [۱] و ویلیام بریج نحستین نظریه پردازان در حوزه فناوری همگرا بودند. دانشمندان معتقدند که با کمک همگرایی کم کم مرزهای علوم از بین می رود و در نهایت باعث تولید دانشی می شود که حوزه دید فراتر از یک دانش خاص را دارند. هر حوزه دانشی معمولا پس از مدتی اشباع می شود و شیب نوآوری بعداز مدتی کاهش می یابد ولی زمانی که این حوزه ها با هم همگرا شوند این علوم در مرزهای خود با یکدیگر ارتباط برقرار کرده و منجر به ارتقای کارایی، سطح عملیات و در نهایت شتاب دهی به توسعه فناوری و نوآوری می شود. ما باید زبان مشترک را در بین علوم یاد بگیریم.

فناوریهای همگرا از چه زمانی شروع شده است؟

سئوالی که شاید در اینجا مطرح می شود اینست که این فناوری از چه زمانی شروع شده است؟ در سال۲۰۰۲، فناوری همگرا برای اولین بار وارد ادبیات علوم و فناوری شد، کشورهای امریکا، ژاپن، روسیه، چین، برزیل، کره جنوبی به همراه اتحادیه اروپا سرمایه گذاری روی همگرایی فناوری ها را شروع کردند. البته میزان تلاش و فعالیت های این کشورها یکسان نبوده و آمریکا و اتحادیه اروپا در حال حاضر بیش از سایر کشورها در این زمینه سرمایه گذاری کرده و هم اکنون در جایگاه بهتری قرار دارند. خوشبختانه ایران نیز از سال ۲۰۰۴ تا ۲۰۱۴ با تولید ۲۰ مقاله در این حوزه رتبه ۱۵ را در بین ۲۰ کشور تولید کننده این فناوری دارا می باشد و همچنین در سال ۱۳۹۵ اولین پژوهشکده فناوریهای همگرا در دانشگاه تهران شروع به کار کرده است و مرکز راهبردی فناوری های همگرا در معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری از سال ۱۳۹۴ شروع بکار کرده است هر چند که این تلاش ها کافی نیست ولی با پیشرفت صورت گرفته در ایران جای امیدواری می باشد که به پیشرفت های قابل توجهی رسیده و بتوانیم این حوزه را وارد چرخه صنعت کنیم.

نهادهای بین المللی در حیطه فناوریهای همگرا

چندین نهاد بین المللی در این زمینه فعالیت های خود را شروع کرده اند از جمله: WTEC (مرکز ارزیابی فناوری جهان واقع در ایالت ویرجینیای امریکا) از سال ۱۹۸۹ تحقیقات فناورانه را در سطح ملی انجام داد. IMEC (مرکز تحقیقاتی میکروالکترونیک درون دانشگاهی، واقع در شهر لوون بلژیک) با بیش از ۲۰۰۰ کارمند در کشورهای هلند، تایوان، امریکا، چین، هند و ژاپن نیز فعالیت دارد. وزارت علوم، آموزش و فناوری کره جنوبی مطابق با برنامه دولت کره جنوبی برای ورود به جمع کشورهای پیشتاز در حوزه علوم و فناوری های همگرا، در اکتبر سال ۲۰۱۲ وزارت علوم، آموزش و فناوری کره جنوبی با همکاری آمریکا و ژاپن کنفرانسی تحت عنوان “مطالعه فناوری های همگرا در جهت منافع اجتماعی” برگزار نمود.

آکادمی علوم چین ، با توجه به برنامه های دولت چین برای ورود به حوزه علوم و فناوری های همگرا در سال های اخیر در زمینه علوم همگرا فعالیت داشته و در اکتبر ۲۰۱۲ با همکاری آمریکا، شبکه فناوری نانو استرالیا و دانشگاه ملی استرالیا کنفرانسی با عنوان مشابه کنفرانس وزارت علوم کره جنوبی را برگزار نمود.

برای نتیجه گیری بحث جالب است بدانیم همگرایی فناوری نیازمند داشتن مردمانی با تفکر همگرا می باشد. مردمانی که توانایی کار در کنار یکدیگر را داشته باشند و زمینه های مختلف علمی در این فرآیند حضور داشته باشند. چهار ویژگی مهم فناوری همگرا این می باشد که این فناوری باید بتواند در زندگی روزمره نفوذ کند و دارای محدوده بی نهایت باشد بطوری که روی همه جنبه های زندگی اثر بگذارد. این فناوری پتانسیل ایجاد تغییرات بنیادین را در طبیعت وجودی انسان دارد و با کمک مهندسی ژنتیک، درمان های ویژه ژنتیکی طراحی شده و همانند دو قرن پیش که همه فعالیت ها صنعتی به سمت استاندارد شدن پیش رفت، تمامی درمان بیماری ها نیز با توجه به ژنتیک انسان استانداردسازی خواهند شد.

 

گردآوری و تالیف: فاطمه باذلی محبوب (دانشجوی دکتری علوم شناختی) – گروه نوروسافاری موسسه آینده مغز

[۱] Mihail Roco

همچنین ببینید

تقویت حافظه کوتاه مدت با راه رفتن به عقب

نوروسافاری | دانشمندان در کمال تعجب مشاهده کرده‌اند که کمی راه رفتن به سمت عقب …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *