چهارشنبه , دی ۲۷ ۱۳۹۶
Home / آخرین اخبار / مغز چگونه ریتم موسیقی را درک می کند؟

مغز چگونه ریتم موسیقی را درک می کند؟

نوروسافاری| براساس یک مطالعه جدید از دانشگاه MIT، وقتی که پای ادراک موسیقی در میان باشد، مغز انسان با انواع خاصی از ریتم ها بیشتر از بقیه هماهنگ است.

به گزارش نوروسافاری به نقل از بخش خبری سایت دانشگاه MIT، تیمی از دانشمندان علوم اعصاب دریافته اند که مردم به سمت شنیدن و تولید ریتم هایی متشکل از نسبت های صحیح و ساده گرایش دارند. برای مثال سری هایی متشکل از چهار ضرب با فواصل زمانی مساوی در بینشان (که تشکیل یک نسبت ۱:۱:۱ میدهد).

این مسئله هم برای موسیقیدانها و هم برای غیر موسیقیانها که در ایالات متحده زندگی میکردند و همچنین اعضای یک قبیله بولیویایی که با موسیقی غربی سر و کار نداشته اند، صادق است. همچنین پژوهشگران دریافتند که بولیویایی ها نسبت به غربی ها با احتمال بیشتری، نسبت های متفاوت را ترجیح میدهند و اینکه این نسبت ها با نسبت های عدد صحیح ساده که در موسیقی خودشان وجود دارد ولی در موسیقی غربی وجود ندارد، ارتباط دارد.

جاش مک درموت، استادیار علوم اعصاب دپارتمان مغز و علوم شناختی در MIT و نویسنده ارشد این پژوهش که در پنجم ژانویه در Current Biology چاپ شد، میگوید: ” به نظر میرسد برای هر دوی این فرهنگ ها اولویت انتخاب با ریتم هایی است که از نسبت های ساده ی اعداد صحیح تشکیل شده اند. اما مساله این است که آنها به تمامی ریتم های با نسبت صحیح و ساده تمایل نشان نمیدهند.”

بازنمایی های ذهنی ریتم

برای این مطالعه، تیم MIT روش جدیدی را برای آشکارسازی جهت گیریهای مغر در تفسیر ورودیهای حسی ابداع کرد. تصور بر این است که این جهت گیری ها که prior  نامیده میشوند، بر اساس تجربیات گذشته ی ما از جهان اطراف، استوار هستند و به ما کمک میکنند که محرک های حسی را (که میتوانند به شیوه های گوناگونی تفسیر شوند) تجزیه و تحلیل کنیم. برای مثال در یک اتاق پرسروصدا، prior ها درباره صحبت کردن به شما کمک میکنند که مکالمه ی مورد علاقه خود را با جهت دهی به ادراکتان در مورد صداها، کلمات و اَشکال زبانی آشنا، پیدا کنید.

مک درموت میگوید: “شما معمولاَ بر دانش قبلی خودتان از اوضاع جهان اطراف، اتکا میکنید که کمابیش به شما کمک میکند بخشی از ابهاماتی که با آنها روبرو میشوید را روشن کنید. وقتی که شما بخشی از اطلاعات را دریافت میکنید و سپس باید درباره ی آنچه در فضای واقعی جریان دارد، بهترین حدس خود را بزنید، شما از prior ها (احتمال prior ها در مورد رخدادن موارد مختلف در جهان) برای حدس زدن استفاد میکنید.”

جهت گیری های ذهنی (prior) در حوزه ی موسیقی

به منظور تلاش برای آشکارسازی prior ها در حوزه ی ریتم موسیقی، پژوهشگران ابتدا از دانشجویان آمریکایی درخواست کردند که به یک سری از ضرب آهنگ های چهارتایی، با ترتیب های تصادفی، گوش دهند و سپس ریتم شنیده شده را با ضربه زدن اجرا کنند. پژوهشگران این مطالعه، ضربات را ضبط کرده و سپس آنها را دوباره برای دانشجویان پخش کردند (صدای ضربه های خود شرکت کنندگان) و بعد دانشجویان آنچه که شنیده بودند را دوباره نواختند. در هر تکرار، ریتم نواخته شده به صورت جزئی تغییر کرد (همانطور که در بازی کودکانه ی تلفن، کلمات از فردی به فردی دیگر تغییر میکنند). درنهایت، توالی های ضربات تحت شعاع جهت گیری های درونی شنونده قرار گرفت. با انجام این فرآیند به دفعات زیاد، جاکوبی و مک درموت توانستند جهت گیری های افراد به سمت ریتم های ساده را اندازه گیری کنند.

(بازی تلفن: بازی ای که در آن کودکان به شکل دایره دور هم می نشینند و یک نفر از آن ها جمله ای را در گوش فرد کناری خود زمزمه میکند؛ سپس این فرد، جمله را به فرد کناری خود می گوید و همین طور الی آخر. آخرین نفر جمله را بلند می گوید.)

جاکوبی میگوید: “این راهی است برای بررسی بازنمایی های ذهنی، از آنچه مردم به صورت ناخودآگاه انتظار دارند (انتظار رخ دادن آن). ما میخواستیم که راهی برای خواندن ذهن آنها پیدا کنیم ولی بدون اینکه از مردم بخواهیم در مورد خود فکر کنند یا چیزی را به زبان بیاورند.” 

بعد از پنج بار تکرار این عمل، ریتمی که شرکت کنندگان تولید کردند کاملاَ شبیه نسبت هایی از اعداد صحیح ساده شده بود. ریتم ها در ارتباط با ریتم هایی بودند که اغلب در موسیقی غربی شنیده میشوند مثل ۱:۱:۲ و ۲:۳:۳. بعلاوه، شرکت کنندگان نسبت هایی که در موسیقی غربی نامعمول است را تولید نکردند مثل ۲:۲:۳، ۳:۲:۲ و ۲:۳:۲. 

مک درموت میگوید: “به نظر میرسد ریتم هایی که با احتمال بیشتری در ذهن مردم شکل میگیرند، با این ریتم های ساده و صحیحی که در موسیقی غربی رایج هستند مطابقت داشته باشند.”

پژوهشگران نتایج مشابهی را در موسیقیدان ها و غیرموسیقیدان ها پیدا کردند که بیانگر این است که prior ها بیشتر با گوش کردن به موسیقی شکل میگیرند تا ساختن آن.

مقایسه های فرهنگی

در مرحله بعدی پژوهشگران همین مطالعه را روی افرادی از قبیله تسیمان که در یک بخشی دورافتاده از بولیوی زندگی میکنند و مواجهه ی اندکی با موسیقی غربی داشتند، انجام دادند. در مطالعه ای که پیش از این در همین سال منتشر شده بود، مک درموت و همکارانش متوجه تفاوت هایی بین ترجیحات تیسمانی ها و غربی ها برای آکوردهای موسیقی شده بودند. درحالی که غربی ها از آکوردهای ناموزون مثل ترکیبی از نت C و F# بدشان می آمد، تسیمانی ها این آکوردها را به اندازه سایر آکوردهایی با نسبت های ساده عدد صحیح، دوست داشتند.

پژوهشگران دریافتند که تسیمانی ها همانند غربی ها گرایش داشتند که ریتم هایی متشکل از نسبت های ساده عدد صحیح تولید کنند ولی نسبت هایی که آنها تولید کردند از آنهایی که شرکت کنندگان غربی ترجیح داده بودند، متفاوت بود.

مک درموت میگوید: “به نظر میرسد ریتم های مورد علاقه تسیمانی ها، با ریتم های موجود در موسیقی های ضبط شده ی متعلق به این قبیله همساز است. این یافته ها نشان میدهند که prior ها در عالم موسیقی، به نوع موسیقی هایی که افراد با آن مواجه شده اند وابسته است.”

هنک جان هونینگ، استاد شناخت موسیقی در دانشگاه آمستردام که جزئی از تیم پژوهش مذکور نبوده است میگوید: “با استفاده از این آزمایش یادگیری تکرار شونده، شنونده های غربی میتوانند با تسیمانی ها مقایسه شوند. این امر میتواند به تنهایی بینشی در مورد فرایند انتقال فرهنگی و یک تمایل درونی احتمالی در انتخاب ریتم های ساده با نسبت های عدد صحیح در اختیار ما بگذارد.”

پژوهشگران امیدوارند که در آینده از این تکنیک در جهت بررسی گروه های دیگری از مردم استفاده کنند. جاکوبی میگوید: “آنچه که ما برنامه ریزی کرده ایم و در طول یک یا دو سال آینده انجام میدهیم، این است که به سراغ فرهنگ های مختلف برویم و ببینیم که تا چه حد این prior ها، میتوانند بازتاب آنچه که در مورد موسیقی فرهنگ های مختلف میدانیم، باشند.”

 

بیشتر بخوانید:  زاکاری همه را دوست دارد و ندارد

ترجمه: ژاله علیپور – وبسایت نوروسافاری

لینک گزارش خبری در سایت دانشگاه MIT :

How the brain perceives rhythm

لینک مقاله پژوهشی در ژورنال Current Biology :

Integer Ratio Priors on Musical Rhythm Revealed Cross-culturally by Iterated Reproduction

Check Also

پسرزایی می تواند مغز مادر را تغییر دهد/حفاظت مغز مادر توسط ژن جنین پسر؟!

نوروسافاری | تحقیقی نشان می دهد که ژن مذکر احتمالا در دوران بارداری یک جنین …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *