Home / آخرین اخبار / چرا از دست دادن یک حیوان خانگی تجربه ای تا این حد دردناک است؟

چرا از دست دادن یک حیوان خانگی تجربه ای تا این حد دردناک است؟

a70vj2l7hk7nbwxjykq

نوروسافاری| تا زمانی که شخصی یک حیوانی را دوست بدارد، بخشی از روح او خفته باقی خواهد ماند. آناتول فرانس

بزرگترین ترس شخصی که صاحب یک حیوان خانگی است این است که این همدم محبوب را از دست بدهد. برای کسانی که این فقدان را تجربه کرده اند، معمولاً این داستان جانکاهی است که درباره درگذشت یک سگ یا گربه بیان میشود. بعد از این فقدان درد و احساس تهی بودن شدیدی را در صاحبان این حیوانات احساس میکنیم. همانطور که هر شخصی تجربه منحصر به فردی را با یک حیوان خانگی دارد لذا راه “درست” و یکسانی هم برای غصه دار شدن و گذر از این پروسه وجود ندارد.

یک حیوان خانگی ممکن است نماد یک بچه، بهترین دوست یا یک همدم قدیمی باشد. سگها و گربه ها بطور میانگین ۱۳ سال عمر میکنند (زمانی کافی برای اینکه به راستی در قلب شما جا باز کنند). آنها عضوی از خانواده و بخشی از زندگی روزانه شما میشوند. برنامه صبحگاهی شما بدون بازی کردن یا به گردش رفتن با سگتان یا بدون درآغوش گرفتن گربه تان کامل نمیشود.

به گزارش نوروسافاری به نقل از سایکولوژی تودی، مرگ یک حیوان خانگی واقعا میتواند تجربه آسیب زایی باشد و فضای خالی در قلبمان و زندگی مان ایجاد کند (قابل مقایسه با از دست دادن یک عضو خانواده یا دوست نزدیک). به عنوان انسان، ما افکار، هیجانات و ایده هایمان را به حیوانات موردعلاقه مان برون فکنی میکنیم: به عبارتی ما خودمان را در حیواناتمان میبینیم. این اعتقاد رایج که صاحبان حیوانات شبیه حیواناتشان به نظر می آیند واقعاً درست نیست بلکه در عوض نوعی از اظهار مجازی است که نشان دهنده این است که مردم حیواناتشان را به صورت انعکاسی از خودشان میبینند.

اعضای چهارپای خانواده من

من هفت سگ داشته ام، بنابراین وقتی آنها را “عشق همیشگی” مینامم ممکن است با سوگیری عمل کنم. خیلی از مردم سگهایشان را طولانی تر از همسرشان یا کودکانشان میشناسند، بنابراین خیلی باعث تعجب نیست که از دست دادن آنها میتواند ویران کننده باشد حتی اگر ناگهانی نبوده باشد. من این را درک نمیکردم که این حیوانات بدون اینکه صاحبانشان بفهمند آنان را عاشق خود میکنند تا اینکه یکی از سگهای من که یک جرمن شپرد به اسم سنیتزل بود برای سه روز دردناک گم شد.

زمانی یک راننده کامیون خشن اظهارات برانگیزاننده جنسی به همسرم گفت، اسنیتزل جلو پرید و بدون اینکه کلمه ای گفته باشیم خرخر کرد و یک موضع تدافعی برای دفاع از او گرفت و آن مرد هم صحبتهایش را قطع کرد و رفت. و تعداد بیشماری مثال از سگهایی وجود دارد که انسانها را نجات داده اند، صفاتی که در اعضای تفنگدار نیروی دریایی نیز دیده میشود و در سرودها و ذکرهای آنها نیز دیده میشود مثل “Semper Fidelis” به معنای همیشه وفادار یا همیشه پابند. البته باعث شگفتی نیست که یک پژوهش درسال ۱۹۸۸ که در مجله Mental Health Counseling دریافت که افرادی که سگ دارند، سگشان را به اندازه نزدیک ترین عضو خانواده شان و در ۳۸ درصد موارد به عنوان نزدیک ترین فرد به خودشان رتبه بندی کردند. جو یونان این را در The Washington Post گزارش کرده است.

برای فهمیدن خویشاوندی سگها و انسانها، میتوانیم به کیفیاتی توجه کنیم که انسانها انتظار دارند دوستانشان داشته باشند. لورا آرگینتار در ADVICE بیان میکند که این ویژگیها شامل: عدم قضاوت، صداقت، قابل اعتماد بودن، پذیرش، احترام، گذشت، حمایت، قابل اتکا بودن، بافکر بودن، شنونده خوبی بودن، شوخ طبعی و عشق است. آیا این درباره آدمهایی که میشناسیم صدق میکند؟ نیازی هست که بیشتر بگویم؟!

شدت سوگ از دست دادن حیوان خانگی

یک حیوان خانگی به راستی هدیه ای است که میتواند زندگی شما را تغیر دهد و برایتان شادی و حق شناسی بی پایان بیاورد. حیوانات خانگی به شما مسئولیت پذیری، شکیبایی، مهربانی، نظم، بازیگوشی و از همه مهمتر عشق بی قیدوشرط را می آموزند. حتی اگر سگتان مبلتان را گاز بگیرد، در خانه تان را خط بیاندازد و جورابتان را بخورد، شما باز هم راهی خواهید یافت تا خانه و نیز قلبتان را با این همدم شریک شوید.

مرگ یک حیوان خانگی میتواند به اندازه فقدان یک خویشاوند نزدیک یا دوست به شما آسیب بزند. اینکه یک نفر با اعضای خانواده درباره مذهب، سیاست و غیره تعارض داشته باشد چیز معمولی است. تعارض هایی که ممکن است بین آنها ایجاد فاصله عاطفی کند. انسانها و حیوانات خانگی این نوع تعارضات را با هم ندارند. حیوانات خانگی صد درصد به دوست انسانشان وابسته اند. بله، شما ممکن است به خاطر جویدن بند کفشتان یا خرابکاری کردن از دست سگتان عصبانی شوید اما این احساسات درماندگی و عصبانیت به زودی ناپدید میشود وقتی میبینید که حیوان خانگی تان با گوشهای بامزه و چشمهای کاملاً باز به دنبال شما میگردد.

برطبق مقاله ای که چندین مطالعه را مرور کرده و در سال ۲۰۰۲ در مجله Society & Animals چاپ شده بود، از دست دادن یک همراه حیوان میتواند به اندازه از دست دادن یک انسان مهم ویران کننده باشد.

مراحل سوگ

کسانی که تابحال یک حیوان خانگی نداشته اند ممکن است که این فقدان را درک نکنند و احساسات شما را درحالی که وارد پروسه سوگواری میشوید بی اعتبار بدانند، اما به آنها اجازه ندهید که احساسات را به شما تحمیل کنند. اینکه شما بعد از از دست دادن یک حیوان خانگی احساس نابودی کنید طبیعی است. نیز اینکه اعتقاد داشته باشید که سگ یا گربه تان هنوز همین دور و بر است تا موقع رسیدن به خانه دم در به شما خوشامد بگوید طبیعی است. خیلی از مردم وقتی تصمیم میگیرند که حیوان دیگری بیاورند احساس بی وفایی پیدا میکنند.

الیزابت کوبلر راس در کتابش به عنوان مرگ و مردن (death & dying)، پنج مرحله سوگواری را مشخص میکند: انکار، خشم، چانه زدن، افسردگی و پذیرش.

انکار قسمت طبیعی فرآیند سوگواری است. فقط مطمئن شوید که سوگتان را انکار نکنید. به خودتان اجازه دهید که احساساتتان را به هرطریقی که برایتان مناسب است ابراز کنید. ابراز احساساتتان واقعا میتواند تصفیه کننده باشد.

خشم نیز مرحله طبیعی سوگواری است و برای صاحبان سگ طبیعی است که درباره اینکه چرا و چطور سگشان مرده عصبانی شوند. آیا آن یک تصادف بد بوده؟ آن یک بیماری غیرقابل درمان بوده؟

عصبانی شدن به خاطر دلیل مرگ سگتان ممکن است درنهایت به مرحله چانه زدن بیانجامد. شما ممکن است چیزهایی شبیه این به خودتان بگویید: “ایکاش فقط سه روز دیگه با فیدو می موندم”. “چی میشد اگر” ها و “ایکاش” ها میتوانند به شدت استرس زا و نگران کننده باشند.

افسردگی یا غمگینی مرحله چهارم سوگواری در مدل کوبلر راس است و برای خیلی از افراد طولانی ترین مرحله است. برخی از مردم همیشه مقدار کمی غمگینی را در قلبشان برای حیوان محبوبشان احساس خواهند کرد.

پذیرش مرحله آخر است اما پذیرفتن یک فقدان به معنای فراموشی خاطرات نیست. در این مرحله شما ممکن است احساس کنید که زندگی تان دوباره درحال طبیعی شدن است و حتی ممکن است به فکر گرفتن حیوان دیگری بیافتید.

هرکسی به طور متفاوت سوگواری میکند

غم بازه زمانی و حد و مرز ندارد. هرکسی به طور متفاوت و با طول زمانی متفاوت عزاداری میکند. سطح غمگینی شما ممکن است  به سن و شخصیتتان، سن و شخصیت حیوانتان و شرایط مرگ حیوانتان و همچنین رابطه بین شما و حیوانتان بستگی داشته باشد. اغلب افرادی که تنها زندگی میکنند زمان بیشتری را به سوگواری میگذرانند زیرا همدم آنها نقش بسیار مهمی را در زندگی آنها بازی میکرده است. همینطور است برای افراد ناتوانی که یک سگ مراقب کننده را از دست میدهند زیرا آن حیوان تنها یک همدم نبوده بلکه همچنین یک کمک حیاتی برای امور هرروزه شان بوده است.

اگر شما یا فرد موردعلاقه تان به تازگی حیوانی را از دست داده اید، سعی کنید که با زنده نگه داشتن این عشق از همدمتان یاد کنید. شاید با یک قطعه عکس از سگتان، کاشتن یک درخت به یادبود او، ساختن یک سنگ قبر نمادین یا اینکه سگتان را بسوزانید و خاکسترش را در جای خاصی نگهداری کنید. زنده نگه داشتن خاطرات همدم محبوبتان میتواند سالم ترین راه برای گذر از این غم و سوگ باشد.

ترجمه و تلخیص: ژاله علیپور – وبسایت نوروسافاری

لینک منابع:

Why Losing a Pet Hurts So Much | Psychology Today
The death of pet can hurt as much as the loss of a relative – The Washington Post
۱۲ Qualities The Person You Call Your Best Friend Should Have
Society & Animals | Brill
On Death and Dying – Elisabeth Kübler-Ross Foundation
Stage of Grief Models: Kubler-Ross – Grief & Bereavement Issues

بیشتر بخوانید:  ۱۰ مزیت ناراحت بودن!

Check Also

بهترین وزرش را برای مغزتان انتخاب کنید

نوروسافاری | بر اساس نتایج مطالعاتی که به تازگی منتشر شده است، بهترین ورزش برای …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *