خانه / تصویربرداری عصبی / افزایش تمایل به فست فود با محرومیت از خواب و علت آن

افزایش تمایل به فست فود با محرومیت از خواب و علت آن

نوروسافاری | وقتی که شما از خواب محروم هستید به دونات، سرخ کردنی ها و پیتزا کشش پیدا می کنید. به گزارش نوروسافاری مطالعه ی جدیدی از دانشکده ی پزشکی  دانشگاه نورث وسترن به این مسأله پی برده است که چرا بعد از یک شب بی خوابی، شما به غذاهای با کالری بیشتر و با چربی بالا اشتیاق پیدا می کنید- و همچنین به این موضوع پرداخته است که چطور می توان از آن انتخاب های ناسالم ممانعت کرد.

تقصیر برگردن بینی شما- یا به عبارتی سیستم بویایی- است که براساس این مطالعه به دو روش توسط  محرومیت از خواب تحت تاثیر قرار می گیرد. وهله ی نخست با تند و تیز کردن رایحه ی غذا برای مغز شروع می شود، بنابراین مغز می تواند بین رایحه های مربوط به غذا و بی ارتباط با غذا بهتر تفاوت قایل شود. دوم اینکه در ارتباطِ بین سایر نواحی مغزی که علایم غذا را دریافت می کنند نوعی نقص بوجود می آید. و با این نقص، تصمیمات در مورد اینکه چه چیزی باید خورده شود تغییر می کنند.

تورستن کانت، نویسنده ی ارشد و استادیار عصب شناسی در مدرسه ی پزشکی فِینبرگ واقع در دانشگاه نورث وسترن می گوید:

وقتی که شما از خواب محروم هستید، ممکن است این نواحی مغزی اطلاعات کافی دریافت نکنند، و شما با انتخاب علایم نشان دهنده منابع غنی ترِ انرژی، این نقص را به صورتی افراطی جبران می کنید.

  کانت افزود:

اما همچنین این امکان هست که این نواحی مذکور در نظارت بر پیام های تیز شده در قشر بویایی ناتوان باشند. که می تواند منجر به انتخاب دونات و سیب زمینی سرخ کرده شود.

این مقاله در مجله ی elife منتشر شده است.

بیشتر بدانید:  ۱۸ ماده غذایی اعتیاد آور

نقش کانابینوییدها

تحقیق قبلی نشان می دهد که محرومیت از خواب کانابینوید های درونزاد معینی را افزایش می دهد که  به صورت طبیعی توسط بدن تولید می شوند و برای رفتار غذاخوردن و نحوه ی پاسخ مغز به رایحه ها، ازجمله بوی غذا مهم هستند.

کانت می گوید:

ما همه ی این ها را در کنار هم قرار دادیم و با این سوال مواجه شدیم که تغییر در دریافت غذا بعد از کمبود خواب آیا با نحوه ی پاسخ دادن مغز به رایحه ی غذا مرتبط است؟ و آیا این معلول تغییرات کانابیونید های درونزاد است؟ چیزی که مغزمان را وادار می کند تا به صورت متفاوتی پاسخ دهد و همین پاسخ متفاوت ما را مجبور می کند تا به شکل متفاوتی بخوریم؟

او و همکارانش  پاسخ سوال مذکور را در آزمایشی دو بخشی با آزمایش ۲۹ نفر مرد و زن بین سنین ۱۸ تا۴۰ سال جستجو کردند. شرکت کنندگان پژوهش به دو گروه تقسیم شدند. یک گروه در طی شب خواب نرمال داشتند، پس از آن ۴ هفته ی بعد تنها به مدت ۴ ساعت اجازه ی خواب داشتند. آزمایش برای گروه دوم برعکس بود. روز بعد از آن (شب های خواب خوب و کمبود خواب) دانشمندان یک منوی تنظیم شده را برای صبحانه، نهار و شام سِرو کردند، اما بوفه ی خوراکی های سرپایی و مختصر را هم به آنها پیشنهاد دادند و مقدارغذا و این که آزمودنی ها چه نوع غذایی خوردند را سنجیدند. کانت می گوید:

ما متوجه شدیم شرکت کنندگان تصمیمات تغذیه ایِ شان را تغییر دادند، بعد از محروم شدن از خواب آنها خوراکی هایی با تراکم انرژی بالاتر(میزان کالری بیشتر در هر گرم) را خوردند همچون دونات، بیسکویت های کوچک شکلاتی و خلال سیب زمینی.

این محققان همچنین سطح دو نوع از ترکیبات کانابینویدهای درونزاد در خون شرکت کنندگان را اندازه گرفتند- ۲AG و ۲OG . یکی از ترکیبات، ۲OG بعد از شب محرومیت از خواب افزایش می یافت و این افزایش با تغییرات در گزینش غذا مرتبط بود.

بیشتر بدانید:  وگان و رژیم غذایی گیاهی سلامت مغز را به خطر می اندازد

اسکن عملکردی قشر پریفرم و اینسولا

دانشمندان آزمودنی ها را قبل از ورود به بوفه در دستگاه تصویربرداری تشدید مغناطیسی عملکردی قرار دادند. سپس آنها در حالی که قشر پریفرم آزمودنی ها را اسکن می کردند به آنها تعدادی رایحه ی متفاوت غذا و تعدادی رایحه ی غیر از غذا ارایه کردند- ناحیه ی پریفرم اولین ناحیه ­ی قشری مغز است که از بینی ورودی دریافت می کند.

این دانشمندان مشاهده کردند زمانی که آزمودنی ها از خواب محروم بودند فعالیت در قشر پریفرم در زمان ارایه ی رایحه های غذا با فعالیت همین ناحیه در زمان عرضه ی رایحه های غیر غذایی تفاوت داشته و بیشتر است.

قشر پریفرم به طور معمول به ناحیه ی مغزی دیگری پیام ارسال می کند، قشر اینسولا. ناحیه ی مذکور پیام هایی را دریافت می کند که برای غذایی ک می خوریم مهم هستند، مثل عطر و طعم غذا و مقدار غذای موجود در معده.

اما اینسولای آزمودنی های محروم از خواب ارتباط عملکردی کمتری (میزان ارتباط بین دو ناحیه از مغز) با قشر پریفرم نشان می داد و افزایش سطح ۲OG در خون و میزان تغییر انتخاب غذایی آزمودنی ها زمانی که از خواب محروم بودند با این کاهش ارتباط عملکردی مرتبط بود.

تورستن می گوید:

زمانی که قشر پریفرم به شکل درستی با اینسولا ارتباط برقرار نمی کند، افراد شروع می کنند به خوردن غذاهایی با مقدار بالای انرژی.

راه حل چیست؟

  به غیر از تاکید بر داشتن خواب کافی، ممکن است به توجه دقیقتر به این سوال که چطور بینی ما انتخاب های غذایی مان را از یک سو به سویی دیگر متمایل می سازد، کمک کند.  کانت می گوید:

یافته های ما نشان می دهند که محرومیت از خواب مغز ما را نسبت به بوی غذاهای فریبنده حساس تر می کند، پس شاید  بهتر باشد  دفعه ی بعد زمانی که شما  در حال رسیدن به پرواز ساعت ۶ صبح تان هستید، برای اجتناب از دونات فروشی محله ی خود یک مسیر انحرافی را انتخاب کنید.

بیشتر بدانید:  غذاهای دشمن مغز را بشناسید

ترجمه: فاطمه جواهری – وبسایت نوروسافاری

لینک خبر:

Craving junk food after a sleepless night?

لینک مقاله:

Olfactory connectivity mediates sleep-dependent food choices in humans

همچنین ببینید

دوره آموزشی مبانی علوم اعصاب کاربردی (دوره پنجم)

5 / 5 ( 5 votes ) نوروسافاری | موسسه دانش بنیان نوع یک آینده مغز …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *