خانه / آناتومی اعصاب / “خوانش پریشی” از کجا شروع می شود؟/اختلال مغز در تطابق به نور و صدا

“خوانش پریشی” از کجا شروع می شود؟/اختلال مغز در تطابق به نور و صدا

نوروسافاری | خوانش پریشی (dyslexia) برگرفته از کلمه ای لاتین به معنای تحت اللفظی «بد کلمگی!» است و اختلالی می باشد که بر توانایی خوب خواندن، درک مطالب مکتوب و حتی بر تلفظ و نوشتن مناسب فرد تاثیر می گذارد.

این اختلال شایع ترین ناتوانی یادگیری مبتنی بر زبان است و برآورد می شود که ۷۰ تا ۸۰ درصد افرادی که مهارتهای روخوانی ضعیفی دارند، در واقع از خوانش پریشی رنج می برند. شیوع آن در میان افراد مذکر و مونث و در میان قومیتهای گوناگون و سطوح مختلف اجتماعی ـ اقتصادی یکسان است هرچند کودکانی که مبتلا به آن هستند و در فقر زندگی می کنند و یا در مدارسی حضور دارند که کارآیی سطح پایینی دارند، به احتمال کمتری یاری و مساعدت مناسبی را در این رابطه دریافت می دارند.

به گزارش نوروسافاری به نقل از وبسایت دانشگاه بوستون، تحقیقات جدید از سوی گروهی از دانشمندان دانشگاه بوستون، کالج Sargent، MIT و بیمارستان عمومی ماساچوست ریشه های احتمالی خوانش پریشی را در مغز یافته اند و این اطلاعات جدید می تواند منجر به درمانهایی بهتر شود.

انطباق سریع

فرآیندی در مغز به نام انطباق عصبی سریع وجود دارد که در واکنش به نشانه های حسی موجود در محیط اطراف ما، به صورتی پایدار دیده می شوند. این ورودی حسی اگر صدای یک آهنگ پخش شده از رادیو، یک صدای آشنا، مزه چیزی جدید و یا احساس ما به هنگام لمس کردن یک سطح زبر یا هر چیز دیگری باشد، مغز همگی اینها را از طریق انطباق عصبی سریع پردازش می کند.

Tyler Perrachione استادیار دانشکده علوم بهداشت و توانبخشی دانشگاه بوستون، تحقیقاتی را اخیرا در خصوص نحوه‌ارتباط خوانش پریشی با این انطباق، انجام داده است. پروفسور Perrachione همراه با همکارانش در دانشکده‌Sargent، MIT و بیمارستان عمومی ماساچوست، نتایج تحقیقات خویش را در تاریخ ۲۱ دسامبر ۲۰۱۶ در نشریه‌Neuron منتشر کردند.

این تیم ابتدا به دنبال داوطلبانی جهت شرکت در این تحقیق بودند، افرادی که فاقد خوانش پریشی باشند. از آنها خواستند تا کلمات دوتایی را همراه با تصاویری که در ذیل یک صفحه‌ نمایش fMRI نمایش داده می شد، تلفظ کنند. وقتی که تمامی کلمات با یک صدا بیان شد، فعالیت مغز یک خیزش اولیه را نشان داد اما بعد، ثابت ماند. وقتی که دور دوم بیان هر کلمه با صدایی متفاوت شروع شد، فعالیت مغز که نشان از انطباق عصبی سریع است برای هر صدای نا آشنا و جدید دوباره دچار خیزش شد. مغز مشغول تطبیق خود با صداهای مختلف و با هر گام و تُن صدا بود.

نتایج در خوانش پریشی

وقتی که همین کار برای مطالعه افراد مبتلا به خوانش پریشی تکرار شد، مغز آنها فعالیت تقریبا ثابت و یکسانی را نشان می داد. این افزایش فعالیت نشان داد که مغز افراد مبتلا به خوانش پریشی سخت تر می تواند همان ورودیهایی را پردازش کند که مغز افراد غیر مبتلا به خوانش پریشی، به راحتی همانها را پردازش می کند. تفاوتهای موجود در فعالیت مغز بطور اخص در کودکان بین سنین ۶ تا ۹ سال قابل توجه بود که تازه شروع به یادگیری روخوانی می کنند. در این گروه سنی، اصلا هیچ گونه انطباقی برای کلمات تکراری وجود نداشت.

با گسترش آزمایش در حدی فراتر از بیان کلمات، این بار تیم تلاش کرد تا همان کار را با استفاده از تصاویر، کلمات مکتوب و صورتکها تکرار کند. باز هم افرادی که مبتلا به خوانش پریشی بودند، انطباق عصبی سریع ضعیفی با این محرکها نشان دادند.

نتایج بیانگر نوعی تناقض بود که برای چندین دهه محققان را با یک معما مواجه ساخته است. در حالیکه افراد مبتلا به خوانش پریشی در مورد خواندن مشکل داشتند اما بخش مشخصی از مغز وجود ندارد که فقط توانایی خواندن را پردازش کند. بسیاری از نواحی مغز در توانایی خواندن دخیل هستند بنابراین خوانش پریشی می بایستی بیش از یک بخش از مغز را درگیر کرده باشد.

تکامل خواندن

مسئله احتمالا مربوط به طیف محرکهای مغز است که می تواند شامل تصاویر، اصوات، کلمات و یا حتی رایحه و حس لامسه باشد. تیم rachione به این می اندیشد که چطور مردم به هنگام یادگیری خواندن، به مشکل برخورد می کنند. این درست یکی از پیچیده ترین وظایفی است که مغز می خواهد بر آن تسلط یابد. دانشمند علوم اعصاب مرکز MI  John Gabrieliron مولف همکار مقاله منتشر شده در Neuron و مشاور دکترای Perrachione بود. او توضیح داد که تقریبا در میان چیزهایی که یاد می گیریم، هیچ چیز دشوارتر از خواندن نیست. بدین خاطر است که یادگیری خواندن، از لحاظ ذهنی کاری طاقت فرسا می باشد.

مغز انسان نسبت به خواندن متحول و کامل نشده است چرا که سواد تنها در طی دو قرن گذشته عمومیتی کلی در همه جا پیدا کرده است بنابراین مغز انسان باید بخشهایی از مغز را که وظایف دیگری دارند برای وظایف مختلف مربوط به خواندن، تغییر عملکرد دهد. تازگی تکاملی خواندن، احتمال دارد مغز را بدون یک طرح پشتیبان رها کرده باشد.

این محقق، خوانش پریشی را با ضربه زدن به یک میخ توسط منگنه، تشبیه کرده است. این کار به هر حال انجام می شود اما خیلی سخت تر. نگاهی به ویدیوی ذیل بیاندازید تا چیزهایی در مورد این تحقیق و مفاهیم آن برای هزاران نفری که با مشکل خوانش پریشی درگیر هستند، بیاموزید:

 

بیشتر بدانید:  کلان داده نحوه تشکیل مدار هیجان را توضیح می دهد

ترجمه و تلخیص: ندا میهمی – وبسایت نوروسافاری

 

لینک گزارش این تحقیق در ژورنال نورون:

Dysfunction of Rapid Neural Adaptation in Dyslexia

لینک گزارش خبری دانشگاه بوستون:

The Dyslexia Paradox: Differences in how the brain adapts to sights and sounds could be at the root of reading disorder

همچنین ببینید

اندازه مغز بستگان درجه یک بیماران اسکیزوفرنی و اختلال دو قطبی متفاوت است

5.0 42  نوروسافاری | مغز بستگان درجه یک مبتلایان به اسکیزوفرنی و اختلال دو قطبی …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *