راهکاری جدید برای خارج کردن بیماران از کما با ابزاری آزمایشی

Rate this post

ab245935-687c-45cc-876f9038d86b3612

نوروسافاری| تیمی از پزشکان و دانشمندان علوم اعصاب روز چهارشنبه اعلام کردند موفق به استفاده از امواج اولتراسوند در جهت بهبودی مغز کمایی یک بیمار ۲۵ ساله شده اند. به امید یافتن راهی برای کمک به دهها هزار بیمار دچار وضعیت نباتی، آنها در حال برنامه ریزی جهت آزمایش گسترده تر این تکنیک هستند.

این تیم در دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس، هشدار داد که البته شواهد بسیار ضعیف است و آنها راهی برای اطمینان یافتن از این موضوع ندارند که آیا اولتراسوند در بیمار جوان آن ها تغییر ایجاد می کند یا اینکه بیمار به طور خودبخودی مدت کوتاهی پس از درمان بهبود میابد.

به گزارش نوروسافاری به نقل از ساینتیفیک امریکن، قبلا عنوان شده بود که ناحیه مورد هدف آنها توسط اولتراسوند یعنی “تالاموس” در بازگرداندن هوشیاری حائز اهمیت است. در سال ۲۰۰۷، مرد ۳۸ ساله ای که دارای هوشیاری اندکی بود پس از کاشت الکترود در مغزش جهت تحریک تالاموس توانست برخی عملکرد های خود را دوباره به دست آورد.

دکتر نیکلاس شیف بیان کرد: تکنیک اولتراسوند ایده خوبی است که ارزش مطالعه بیشتر را دارد.

در روش UCLA محققین از یک ابزار آزمایشی استفاده نمودند که حدودا به اندازه یک فنجان نعلبکی، برای تمرکز امواج اولتراسونیک بر روی تالاموس بود. ساختار تالاموس به شکل دو توده در اندازه گردو در مرکز مغز است که به عنوان کانون حیاتی برای جریان اطلاعات و کمک به تنظیم هوشیاری و خواب عمل می کند.

 

یک آسیب مغزی شدید

 این مغز فعال شده متعلق به بردلی کرهان بود.

کرهان که بتازگی از کالج فارغ التحصیل شده بود در فوریه گذشته هنگام خروج از یک بار در سانتا مونیکا توسط یک خودرو مصدوم گردید. و به علت برخورد سرش به پیاده رو دچار آسیب شدید مغزی شد.

بخشی از جمجمه کرهان جهت کاستن از فشار برداشته شد و جهت بهبود مغز تحت نوعی کمای القایی پزشکی قرار گرفت . پدر مایکل کرهان بیان کرد: پزشکان تلاش کردند تا پس از حدود یک هفته او را بیدار کنند اما فرآیند خوب پیش نرفت بنابراین او یک هفته دیگر در حالت کما قرار گرفت. وقتی از کما خارج شد هنوز خیلی پاسخگو نبود. می توانست دستش را به سمت اشیا دراز کند، حرکات خودبخودی جزئی انجام دهد و چشمانش را هنگام خواب و بیداری باز و بسته نماید اما درک پایینی داشت و قادر به برقراری ارتباط نبود.

مایکل کرهان بیان کرد: او در حال بهبودی بود ولی کسی نمی توانست با اطمینان بگوید که  روند بهبودی چگونه پیش خواهد رفت .آن ها به ما گفتند که باید پنج تا شش ماه در بیمارستان منتظر باشیم.

بردلی کرهان چیزهای کمی در مورد بیرون آمدن از کما به یاد داشت . بردلی گفت: مغز من آنقدر خوب عمل نمی کرد که بتوانم گیج شوم. من یک فرورفتگی در جمجمه ام داشتم و نمی دانستم کجا هستم. نمی ترسیدم ولی خواب آلوده بودم.

درمان آزمایشی شامل حدود پنج دقیقه ارسال پالس اولتراسونیک به تالاموس بود. پزشکان برای هدایت دقیق پرتو صوتی از MRI استفاده کردند. مونتی اظهار داشت: یک روز پس از درمان  بردلی شروع به شناخت اشیا نمود، تلاش کرد تا از قاشق استفاده نماید و در پاسخ چشمک بزند. سه روز بعد کرهان متوجه سوالات می شد و می توانست با اطمینان با ایما و اشاره  بله یا خیر  بگوید. مونتی بیان کرد: هنگام ترک اتاق او حتی با مشت به من ضربه زد. او زندگی خود را باز یافته بود.

بهبودی کرهان سریع و آرام بود. پس از چهار ماه، سریعتر از زمانی که هر کسی انتظار داشت، از بیمارستان ترخیص شد.

او درمانهای جسمی و کاردرمانی را به پایان رساند و اکنون در حال کار کردن بر روی تقویت حافظه است. او رانندگی و ورزش  می کند و در جستجوی کار است و امیدوار است به زودی وارد بازار کار شود.

مونتی یادآور شد که دلیل بهبودی کرهان نامعلوم است.

مونتی بیان کرد: شاید ما بسیار بسیار خوش شانس بوده ایم که پروسیجر آزمایشی خود را دقیقا زمانی بکار بردیم که کرهان به طور خودبخودی در حال بهبودی بود. این امکان وجود دارد که او به هر حال بهبود می یافت و درمان ما تاثیری نداشت.

 

یک حیطه دشوار

تحقیق در زمینه اختلالات هشیاری به چندین دلیل متوقف شده است که اولین دلیل آن فقدان درک در مورد نحوه کارکرد هشیاری پایه ای انسان است.

پزشکان همچنین در مورد غیر قابل پیش بینی بودن آسیبهای مغزی عاجز مانده اند. گاها بیماری که به شدت آسیب دیده است ممکن است به طور خودبخودی و نسبتا سالم از کما خارج شود در حالی که در موردی مشابه فرد دیگری برای سالها و حتی دهه ها در وضعیت نباتی باقی بماند یا برخی از این مصدومین در حالت حداقل هوشیاری قرار بگیرند. آنها آگاهی پایینی داشته  و ممکن است قادر به لبخند زدن، گریستن و حتی دادن پاسخهای بله و خیر باشند ولی خودشان عملکردی ندارند.

 

مسائل بیشتر پیچیده :

تعیین سطح آگاهی شخص ممکن است به دلیل امکان ناپایداری دوره های هشیاری چالش برانگیز باشد .

مونتی و همکارانش در سال ۲۰۱۰ گزارشی منتشر کردند که نشان دهنده فعالیت مغزی شبیه مغز سالم در بیماران دارای زندگی نباتی و دارای حداقل هوشیاری بود. اما پزشکان هنوز در مورد محدوده آگاهی این بیماران اتفاق نظر ندارند.

آزمایشات گسترده ای بر روی دو دارویی که تصور می شد به بهبودی کمک می کنند انجام شد. یکی داروی خواب آور زولپیدم که تحت نام برند Ambien به فروش می رسد که نشان داده شده است  به طور متناقضی فعالیت مغزی را در برخی بیماران نباتی افزایش می دهد. داستان های شگفت انگیزی در مورد Ambien وجود دارد. افرادی پس از سالها سکوت ناگهان بیدار شده و شروع به صحبت نموده اند. ولی مطالعه ای بر روی ۶۰ بیمار دچار نقص هوشیاری هیچ بهبودی قابل توجهی در نتیجه مصرف این دارو نشان نداد.

بیشتر بدانید:  امید جدید برای بازگشت بیماران از کما به زندگی/استفاده از امواج فراصوت

داروی دیگری که بر روی سطح دوپامین اثر می گذارد آمانتادین است که در آزمایشی بر روی ۱۸۴ بیمار دچار نقص هوشیاری منجر به بهبودی سریع گردید.

محققان معتقدند جذب بودجه پژوهشی جهت بررسی درمانهای بلندپروازانه مانند کاشت الکترود جهت تحریک مغزی دشوار است. آنها بیان میکنند که درمان بیمارانی که سالهاست دارای حداقل هشیاری بوده یا زندگی نباتی دارند و احتمال بهبودی خودبخودی در آن ها کمتر است دارای اهمیت حیاتی است در حالی که کرهان فقط ۱۹ روز پس از آسیب تحت درمان قرار گرفته است.

 شیف و همکارانش ماه گذشته در مورد دومین بیماری که توسط یک الکترود کاشتنی، تحریک تالاموس دریافت کرده بود گزارشی منتشر نمودند. یک مرد ۴۴ ساله که به دنبال یک آسیب تروماتیک مغزی به مدت ۲۱ سال دچار حداقل هوشیاری بود. در این بیمار بهبودهای رفتاری که بیمار اول شیف نشان داده بود دیده نشد ولی دانشمندان توانستند تغییرات سیستمیک در سیکل خواب و بیداری او را شناسایی کنند که نشان دهنده پاسخ مغزی بیمار به درمان، علیرغم شدت آسیب و طول مدت آن بود.

ولی این فقط یک مطالعه موردی است نه یک آزمایش بالینی گسترده. شیف برآورد کرده است که یک مطالعه وسیع بر روی تکنیک او ۱۲-۱۰ میلیون دلار هزینه در بر خواهد داشت که او معتقد است آژانس های فدرال قصد پرداخت آن را ندارند.

او می گوید: احتمالا برخی از این تردید ها ناشی از این حقیقت است که حتی زمانی که درمانها تا حدی هوشیاری را باز می گرداند ولی ممکن است بیماران هنوز شدیدا مصدوم بوده و در بستر بیماری باقی بمانند. طبق برخی برآوردها بیش از ۱۰۰۰۰۰ بیمار فقط در ایالات متحده در وضعیت حداقل هشیاری به سر می برند. این بیماران اغلب مرده انگاشته شده  و خانواده آنان به اجبار از حمایت خانوادگی آنان دست کشیده و اندام های آنها را اهدا می کنند.

بیشتر بدانید:  پس از مرگ 'هوشیاری از بین نمی‌رود'

اگرچه شیف و مونتی استدلال می کنند که احیاء حتی بخشی از هشیاری می تواند منجر به بهبودی عظیمی در کیفیت زندگی بیماران، خانواده ها و مراقبین آنها گردد. تصور کنید مادری را که حتی نمی داند فرزندش در کما صدای او را می شنود یا نه (حتی اگر درمان منجر به پاسخ به صدای آشنایان شود نیز فواید زیادی برای بیمار، خانواده و مراقبین خواهد داشت.)

ابزار اولتراسوند که در UCLA استفاده شد توسط Dr. Alexander Bystritsky پروفسور روانپزشکی UCLA توسعه یافته است. او این ابزار را به عنوان درمان بالقوه برای اضطراب و دیگر اختلالات مغزی مانند تشنج، آلزایمر و پارکینسون و همچنین به عنوان ابزار تحقیق جهت بررسی کارکرد مغز سالم بهبود بخشیده است.

Bystritsky برای توسعه بیشتر این ابزار و وارد کردن آن به بازار مرکز خصوصی  Brainsonix را بنیان نهاده است. او استفاده از این دستگاه را به طور رایگان در اختیار دانشگاه قرار داده است ولی به خاطر اینکه سازنده این دستگاه بوده دانشگاه به خاطر مساله تضاد منافع اجازه مشارکت او را در این تحقیق نداده است. او گفت: “من از پشت در فقط دزدکی نگاه می کردم!” مونتی بیان کرد:” ساخت نوع قابل حمل این ابزار هزینه های درمان تحریک مغزی با آن را کاهش خواهد داد.” او گفت: هر بیمار دارای زندگی نباتی می توتند تحت این درمان قرار گیرد چون آنها چیزی برای از دست دادن ندارند.”

ترجمه: مهدی هوشمندی – وبسایت نوروسافاری

لینک این گزارش علمی در ساینتیفیک امریکن:

Experimental Device Suggests New Path to Rousing Coma Patients

لینک گزارش پژوهشی در ژورنال brain stimulation:

Non-Invasive Ultrasonic Thalamic Stimulation in Disorders of Consciousness after Severe Brain Injury: A First-in-Man Report – Brain Stimulation: Basic, Translational, and Clinical Research in Neuromodulation

همچنین ببینید

آیا می توانیم بدون زبان فکر کنیم؟

5 (100%) 1 vote[s] نوروسافاری l یک زن را تصور کنید – بگذارید او را …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *