خانه / پلاستیسیته عصبی / نقش حیاتی گلیا در پاسخ مغز به استرس اجتماعی

نقش حیاتی گلیا در پاسخ مغز به استرس اجتماعی

نوروسافاری | قرار گرفتن در معرض خشونت، تعارض اجتماعی اجتماعی و سایر عوامل استرس زا خطر ابتلا به اختلالات روانی مانند افسردگی و اختلال استرس پس از سانحه را افزایش می دهد. هرکسی که استرس قابل توجهی را تجربه کند، چنین واکنشی را نشان نمی دهد، وهرچند پایه سلولی و مولکولی برای تاب آوری یا مستعد بودن افرد در برابر وقایع استرس زا، به خوبی درک نشده است. اکنون، مقاله ای که به تازگی در مجله eLife از محققان مرکز تحقیقات علوم پیشرفته (ASRC) در مرکز فارغ التحصیلان (CUNY) منتشر شده است، نشان می دهد که رفتار الیگودندروسیت ها – سلول های گلیالی که غلاف میلین تولید میکنند که از الیاف عصبی محافظت می کند – نقش تعیین کننده ای در تعیین اینکه آیا ما در برابر استرس تسلیم می شویم یا تحمل می کنیم، بازی میکند.

به گزارش نوروسافاری از سیتی یونیورسیتی نیویورک، نویسنده مربوطه این مقاله، جیا لیو، استادیار تحقیقات با ابتکار ASRC علوم اعصاب، گفت:

از طریق مطالعه، ما توانستیم تفاوتهای نواحی خاص مغز را در تعداد الیگودندروسیتهای بالغ و در محتوای میلین بین دو گروه موش براساس تاب آوری یا مستعد بودن آنها در برابر یک عامل یکسان استرس زای شکست اجتماعی طبقه بندی شده بودند، شناسایی کنیم.

وی افزود:

پس از قرار گرفتن مکرر در معرض موش پرخاشگر، برخی از حیوانات که ” مستعد آسیب ” خوانده میشوند، از هرگونه تعامل اجتماعی با هم قطاران خود دوری می کردند، در حالی که برخی دیگر مقاومت می کردند و همچنان به فعالیت های اجتماعی خود ادامه می دادند.

در بررسی آنالیز بافت مغزی، تیم تحقیق الیگودندروسیت های بالغ کمتر  و پوشش میلین نامنظم را در قشر میانی جلوی پیشانی – ناحیه ای از مغز که نقش مهمی در پردازش هیجانی و شناختی دارد – در موش های حساس به آسیب تشخیص دادند. در مقابل، تعداد سالم الیگودندروسیت ها و میلین در موش های تاب آور مشاهده شد.

بیشتر بدانید:  نقشی‌ برای آستروسیتها در ALS

روش شناسی

برای این مطالعه ، محققان موش مورد آزمایش را به مدت پنج دقیقه در طی ۱۰ روز در معرض موش مهاجم قرار دادند. پس از این دوره، موشها در معرض موش ناشناس قرار گرفتند و اگر آنها علائم ترک اجتماعی را نشان دادند در گروه مستعد آسیب و اگر هنوز علاقه به معاشرت با موش جدید داشتند -رفتاری اجتماعی که به طور معمول در موش های عادی مشاهده می شود- در گروه تاب آور قرار میگرفتند.

محققان بعدا به دنبال این بودند که آیا تفاوتهای میلینه شدن بین موشهای حساس و مقاوم وجود دارد یا خیر. آنها دو منطقه از مغز را بررسی کردند که نقش اساسی در تعیین پاسخ فرد به استرس دارند. در یکی از آن قسمتها – قشر میانی جلو پیشانی- آنها دریافتند که قسمتهای میلینه شده الیاف عصبی در موشهای مستعد آسیب طولی کوتاهتر و نازک تر از حد معمول است. آنها این وضعیت را در گروه های موش مقاوم یا کنترل مشاهده نکردند. آنها همچنین وضعیت سلولهای گلیال هر گروه از موش ها را بررسی کردند و دریافتند که در موشهای مستعد آسیب تعداد کمتری از این سلولها به الیگودندروسیتهای تولیدکننده میلین تمایز پیدا کرده بودند.

در یک آزمایش نهایی، محققان دریافتند که صدمات به میلین در قشر میانی جلوپیشانی باعث تغییر رفتار اجتماعی در موش ها می شود، اما با شکل گیری میلین جدید، رفتار به حالت عادی بازمی گردد.

پاتریزیا کاساکیا ، مدیر و موسس ابتکار عمل علوم اعصاب ASRC گفت:

تحقیقات دکتر لیو اهمیت وقایع استرس زای اجتماعی را درتغییر کد اپی ژنتیکی اجداد الیگودندروسیت برجسته کرده است، که ممکن است در افزایش استعداد بروز اختلالات روانی مزمن در برخی از افراد دخیل باشد.

وی افزود:

داده های وی حاکی از آن است که تمایز اجداد الیگودندروسیت می تواند تحت تأثیر وقایع هیجانی و روانی باشد و این مفهوم جدیدی را برای پیشگیری و درمان افسردگی ارائه میدهد. درمان های فعلی عملکرد عصبی را هدف قرار می دهد، اما کار دکتر لیو اهداف بالقوه جدید درمانی را مشخص می کند زیرا پیشنهاد می کند که  عملکرد سلول های گلیال می تواند یک علت برای اختلالات روانی مرتبط با استرس باشد.

ترجمه: رویا ورمزیار – وبسایت نوروسافاری

لینک خبر:

Researchers Identify Glial Cells as Critical Players in the Brain’s Response to Social Stress

لینک مقاله:

Region-specific myelin differences define behavioral consequences of chronic social defeat stress in mice

 

همچنین ببینید

پوست ساعتی دارد مستقل از ساعت مغز

5 / 5 ( 5 votes ) نوروسافاری | مطالعه ای حاکی از آن است …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *