خانه / اکتشاف عصبی / چشم ها سخن می گویند!/خواندن ذهن از روی مردمک؟

چشم ها سخن می گویند!/خواندن ذهن از روی مردمک؟

نوروسافاری | معنی یک کلمه کافی است تا یک واکنش را در مردمک ما برانگیزد. هنگامی که ما کلمه ای با معنی مرتبط با روشنایی ( مثل خوشید، درخشش و …) را می خوانیم یا می شنویم، مردمک های ما منقبض می شوند دقیقا مثل زمانی که ما با مقدار زیادی نور مواجه شده باشیم. بر عکس این هنگامی رخ خواهد داد که کلمه ای مرتبط با تاریکی ( شب، تاریکی و … ) شنیده یا خوانده شود. این یافته ها افق جدیدی جهت فهم بهتر چگونگی پردازش زبان در مغز را در اختیار ما قرار می دهند.

به گزارش نوروسافاری از CNRS، در هنگام برخورد با یک کلمه، مردمک ها به دنبال فعالیت مغز، شروع به گشاد شدن می کنند (در زمانی بین ۰ تا ۰٫۵ ثانیه). هنگامی که از این فاز فعال شدن اولیه گذر کنیم، مردمک ها تنگ می شوند (در زمانی بین ۰٫۵ تا ۲ ثانیه). جالب است بدانید که اندازه مردمک ها، به وسیله ی کلماتی که مضمون روشنایی را تداعی می کنند نیز برانگیخته می شوند:  هنگامی که ما کلمه ای مرتبط با روشنایی را می خوانیم مردمک ها کوچکتر از موقعی می شوند که ما کلمه ای مرتبط با تاریکی می خوانیم (در زمانی بین ۱ تا ۳ ثانیه). این یافته ها در ۱۴ ژوئن ۲۰۱۷ توسط محققانی از آزمایشگاه روانشناسی شناختی (NRS/ AMU) و دانشگاه گرونیگن هلند در  Psychological Science به چاپ رسید.

پژوهشگران نشان دادند که اندازه مردمک صرفا به روشنایی اشیا قابل رویت وابسته نیست، بلکه به روشنایی تداعی شده بوسیله ی کلماتی که نوشته یا تکلم می شوند نیز وابسته است. آنها می گویند که مغز ما بصورت خودکار تصاویر ذهنی از کلمات خوانده یا شنیده شده می سازند. برای مثال به جای خورشید، “گلوله روشن در هوا” در ذهن مجسم می شود. اینطور تصور میشود که این تصاویر ذهنی دلیل کوچک تر شدن مردمک ها هستند، به این معنا که انگار فرد، واقعا در حال نگاه کردن به خورشید است.

طرحهایی برای آینده

این مطالعه جدید سوالات مهمی را پیش روی ما قرار داده است. آیا این تصاویر ذهنی برای فهم معنای کلمات ضروری اند؟ و یا برعکس، آیا صرفا این یک رخ داد جانبی از پردازش زبان در مغز ما است و هنگامی رخ میدهد که سیستم عصبی فرد به دلیل خواندن یا شنیدن کلمات، اقدام به یک واکنش طبیعی برای موقعیت مورد نظر میکند؟ به عبارت ساده تر، تصاویر ذهنی ایجاد شده که باعث تغییر سایز مردمک ها میشوند، میتوانند بخش مهمی از فرآیند پردازش کلمات در مغز باشند و یا تنها واکنش های ناخودآگاهی باشند که مغز برای مواجه شدن با شرایط محیطی تداعی شده توسط معنای این کلمات، آن ها را ایجاد میکند. جهت پاسخ به این سوالات، محققان می خواهند آزمایش های خود را با تغییر پارامتر های زبانی دنبال کنند. به طور مثال تکرار آزمایش در زبان های دیگر.

 

بیشتر بدانید:  کسی را که بیشتر دوستش داریم، بیشتر می آزاریم! اما کسی نمی داند چرا!

مترجم : مهدی هوشمندی وبسایت نورسافاری

ویرایش علمی و ادبی: دکتر میر شهرام صفری

لینک گزارش خبری در وبسایت CNRS:  

All in the eyes: what the pupils tell us about language?

لینک مقاله پژوهشی در ژورنال Psychological Science:

Pupillary Responses to Words That Convey a Sense of Brightness or Darkness

همچنین ببینید

آسیب روانی در کودکی ادراک در بزرگسالی را تغییر می دهد

5.0 08 نوروسافاری | افراد با تجربه ی سوء رفتار در کودکی شان، بعد ها …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *