نوروسافاری | دانش مغز و علوم اعصاب دانش مغز و علوم اعصاب. در این وبسایت خلاصه ای از مهمترین تحقیقات همه رشته های علوم اعصاب و مغز را می توانید به زبان ساده بخوانید. تلاش ما جهت هم افزایی بین رشته ای جهت پیشرفت بیشتر این علم است.
نوروسافاری | محققان سلول های مغزی را شناسایی کردهاند که به نظر می رسد در حافظهی غذایی دخیلند و بر مصرف وعدهی غذایی بعدی اثر می گذارند.
بر اساس مطالعهای که توسط دانشگاه ایالتی جورجیا انجام شده است، سلول های مغزی درگیر در حافظه، نقش مهمی در کاهش رفتار غذا خوردن پس از خوردن یک وعدهی غذایی دارند، یافتهای که می تواند کلید درک علت چاقی و مبارزه با آن باشد.
به گزارش نوروسافاری از دانشگاه ایالتی جورجیا، این مطالعه نشان می دهد که نورون ها در هیپوکامپ، یک ناحیه مغزی که برای خاطرات شخصی حیاتی است، رفتار تمایل غذایی آینده را با تثبیت حافظهی وعده ی غذای قبلی مهار می کند. این یافته ها در ژورنال eNeuro منتشر شده است.
اپیدمی پرخوری
دو سوم از آمریکایی ها دچار اضافه وزن و یا چاقی هستند، به گفته مراکز کنترل و پیشگیری از بیماریها، پرخوری یک دلیل اصلی این اپیدمی است.
به گفته دکتر ماریس پارنت، مدیر همکار در موسسه علوم اعصاب و استاد علوم اعصاب و روانشناسی در ایالت جورجیا:
خاطرهی غذاهایی که به تازگی مصرف شدهاند می تواند به شکل یک مکانیسم قدرتمند برای کنترل رفتار خوردن عمل کند به دلیل اینکه این خاطرات برای شما گزارش ثبت شدهای از دریافت غذای اخیرا صرف شده را ارائه میدهند که به نظر می رسد از سیگنالهای هورمونی و مغزی تولید شده در اثر غذا طولانی مدتتر باقی می ماند، اما به نحو شگفت آوری، مناطق مغزی که به خاطرات اجازهی کنترل رفتار غذا خوردن آینده را می دهند، عمدتا ناشناخته هستند.
دستکاری هیپوکامپ برای تغییر رفتار غذایی
سلول های هیپوکمپ سیگنال هایی در مورد وضعیت گرسنگی دریافت میکنند و این سلولها با دیگر نواحی مغزی که در آغاز و اتمام عمل خوردن نقش دارند مرتبط هستند. محققین تصمیم گرفتند که دریابند آیا اختلال در عملکرد هیپوکمپ پس از صرف غذا، هنگامی که خاطرهی غذا در حال ثبت است، می تواند در غذا خوردن بعدی در حالی که این سلولها به طور طبیعی فعالیت دارند، موجب پیشبرد و افزایش غذاخوردن شوند.
آن ها این پیشبینی را با استفاده از یک روش پیشرفته به نام اپتوژنتیک آزمایش کردند که طی آن از نور برای کنترل سلول های تکی استفاده می شود. استفاده از این تکنیک برای مهار سلول های هیپوکمپ پس از اینکه موش های صحرایی غذا خوردند موجب شد تا حیوان برای خوردن وعدهی غذایی بعدی زودتر اقدام کند و موجب شد که موش ها طی وعده ی غذایی بعدی تقریبا دو برابر غذا بخورند با اینکه حتی سلول های هیپوکمپ هنگام خوردن وعدهی غذایی بعدی دیگر تحت مهار نبودند.
هیپوکمپ و اشتها
این اثر صرف نظر از اینکه آیا موش ها خوراک مخصوص موش یا محلول شکر یا محلول آبی شیرین شده با ساخارین در اختیار داشته باشند مشاهده شد.
برای محققین جالب توجه بود که پس از ایجاد اختلال در عملکرد هیپوکمپ موش ها، آن ها ساخارین بیشتری میخوردند به دلیل اینکه این فرآوردهی شیرین کنندهی فاقد کالری سیگنال های شیمیایی گوارشی بسیار کمی تولید می کند. آن ها نتیجه گرفتند که اثری که مشاهده کردهاند نسبت به اینکه نتیجه بگیرند مشاهدهی این اثر در نتیجهی نقص در توانایی پردازش پیام های گوارشی است، از طریق اثر بر تثبیت حافظه بهتر توضیح داده میشود.
این یافته ها پیامدهای شایان توجهی برای درک دلایل چاقی و راههای درمان آن دارد. این تحقیق از این ایده حمایت می کند که تکنیک هایی که خاطرات وابسته به هیپوکمپ در مورد نوع غذا، زمان خوردن غذا و مقدار غذای فرد را بهبود می بخشند، می توانند راهکارهایی برای کاهش غذا خوردن و کاهش وزن باشند.
نویسندگان همکار این مطالعه رایلی هانابل، جاوانی رامش، امی رز و آرون ج.روزبری از ایالت جورجیا و ریان ت.لالومیر از دانشگاه لوا می باشند.
این مطالعه توسط موسسه ملی سلامت و بنیاد ملی علوم حمایت شده است.
ترجمه: دکتر آیرین نجفی – وبسایت نوروسافاری
لینک مقاله:
لینک خبر:
Researchers Identify Brain Cells Likely Involved In Memories Of Eating That Influence Next Meal
