Home / آخرین اخبار / پیش بینی پاسخ به داروهای ضد افسردگی از روی امواج مغزی

پیش بینی پاسخ به داروهای ضد افسردگی از روی امواج مغزی

نوروسافاری | محققان انستیتو سمل در حوزه ی علوم اعصاب و رفتار انسان در دانشگاه کالیفرنیا لس آنجلس، طی یک مطالعه، روشی غیر تهاجی را یافتند که با استفاده از ثبت امواج مغزی، پیش بینی می کند چه افرادی واکنش مطلوب تری به داروهای رایج درمان افسردگی نشان خواهند داد.

به گزارش نوروسافاری به نقل از وبسایت دانشگاه UCLA، افسردگی به عنوان یک مشکل عمده ی سلامت عمومی و علت اصلی  کم توانی، سالانه ۱۷ میلیون نفر در ایالات متحده آمریکا را تحت تاثیر قرار میدهد. کمتر از یک سوم از مبتلایان به این اختلال، با اولین داروی ضد افسردگی تجویز شده برای آن ها، رهایی از افسردگی را تجربه میکنند و در عین حال بیماران باید هفته ها و حتی ماه ها صبر کنند تا داروهای ضد افسردگی موثر واقع شوند. بعلاوه، برخی افراد مصرف این داروها را به دلیل وجود عوارض جانبی، کنار میگذارند.

محققان دانشگاه کالیفرنیا لس آنجلس، اخیرا گزارش کرده اند که یک زیست-نشانگر (biomarker) ساده (یک جفت نوار مغزی یا EEG ، که میتواند در مطب دکتر در مدت حدودا ۱۰ دقیقه انجام شود) قادر است پیش بینی کند تنها یک هفته پس از شروع درمان، آیا فرد وارد روند بهبودی کامل خواهد شد یا خیر.

دکتر اندرو لوتچر، نویسنده ارشد این مطالعه و استاد بخش روانپزشکی و علوم رفتاری در انستیتو سمل، میگوید: “دانستن این موضوع که آیا یک دارو قرار است کارساز باشد یا خیر میتواند باعث اجتناب از هفته ها انتظار فرد بیمار برای تجربه اثرات مثبت دارو شده و کمک میکند تا بیمار سریعتر تحت یک درمان دیگری قرار گیرد که احتمالا موثرتر است.”

این مطالعه به صورت آنلاین در ژورنال Psychiatric Research منتشر شده است.

محققان از ثبت نتایج EEG به منظور پیش بینی بهبودی افسردگی برای آن دسته از مبتلایانی بهره بردند که از داروی Escitalopram  (داروی ضد افسردگی رایج با نام تجاری Lexapro) استفاده کردند. مکانیزم اثر این دارو افزایش میزان سروتونین در مغز است. سروتونین یک انتقال دهنده ی عصبی در مغز میباشد که باعث تنظیم خُلق میشود.

میزان سروتونین در مغز همچنین باعث حفظ نسبت مناسب بین امواج کند مغزی (اصطلاحا فعالیت دلتا-تتا) و امواج مغزی سریعتر (آلفا) میشود. مغز از نسبت بین امواج کند و سریع، برای شکل دادن به شبکه های الکتریکی یا شیمیایی خود استفاده میکند که این شبکه ها وظیفه ی پشتیبانی از خُلق طبیعی و تفکر را بر عهده دارند. دکتر لوتچر، که مدیریت بخش مدولاسیون عصبی انستیتو سمل را نیز بر عهده دارد، به همراه همکارانش به این نتیجه رسیدند که تاثیر داروی Escitalopram  در جابجا کردن تعادل بین فعالیت امواج دلتا-تتا و آلفا، تاثیرگذاری دارو در رهایی یافتن از علائم افسردگی را پیش بینی خواهد کرد.

محققان، آزمایش کردندکه آیا نوار مغزی های ثبت شده در هفته ی اول درمان با مصرف داروی ضد افسردگی (در مقایسه با دارو نما) تصحیح فرکانسی امواج مغزی را نشان میدهد یا خیر و آیا تاثیر مفید دارو بر روی افسردگی افراد را پس از هفت هفته درمان، می تواند پیش بینی کند یا نه.

پژوهشگران داده های مربوط به ۱۹۴ بیمار بین ۱۸ تا ۷۰ سال که مبتلا به اختلال افسردگی اساسی بودند را آنالیز کردند. این افراد شامل سه گروه بودند: دو گروه ۷۰ و ۷۶ نفره که به مدت ۷ هفته تحت درمان دارویی Escitalopram قرار گرفتند و گروه سوم شامل ۴۸ نفر بود که به آنها دارونما داده شد (لازم به ذکر است گروه هایی که داروی مذکور را دریافت میکردند بخشی از تحقیقات مجزایی در مورد میزان تاثیر گذاری Escitalopram نسبت به سایر انواع داروهای ضد افسردگی بودند). بر روی تمامی بیماران اعم از افرادی که دارو و دارونما به آنها داده شده بود، قبل از شروع درمان و یک هفته بعد از شروع درمان یا دارونما EEG انجام شد.

پس از یک هفته مصرف Escitalopram ، امواج مغزی افرادی که واکنش مطلوبی به درمان نشان داده بودند، به طور قابل ملاحظه ای با افرادی که در کل نفعی از درمان نبرده بودند، متفاوت بود. به طور خاص آن دسته از بیمارانی که تغییر زیادی در زمینه تولید امواج مغزی دلتا-تتا از خود نشان داده بودند، با احتمال کمتری وارد جریان بهبودی کامل با Escitalopram میشدند. در مقابل، آن دسته از افرادی که پس از یک هفته به سمت تولید بیشتر امواج آلفا پیش رفته بودند، با احتمال بالاتری بهبود می یافتند. تغییرات امواج مغزی افرادی که به انها دارونما داده شده بود، تاثیری در پیش بینی نتیجه درمان نداشت.

محققان میگویند این مطالعه از تعدادی جهات جالب توجه است. برای مثال، علی رغم اینکه برخی از مطالعات پیشین زیست-نشانگر هایی را گزارش کرده بودند که میتوانند واکنش افراد به دارو را پیش بینی کنند (البته در این حد که آیا فرد بهتر می شود یا خیر) اما تنها تعداد اندکی از آنها قادرند پیش بینی کنند که آیا فرد، وارد روند بهبودی کامل میشود یا خیر.

دکتر لوتچر میگوید: “یافته ی مهم دیگر، که یک سورپرایز لذت بخش نیز محسوب میشود، این است که ما این زیست-نشانگر را در افرادی که دارونما مصرف میکردند نیز آزمایش کردیم. بیماران بسیاری که با دارونما درمان میشوند، حالشان بهتر میشود اما این بهبودی غالبا زود از بین میرود.” وی افزود : “زیست-نشانگر ما به طور انتخابی، بهبودی با دارو را پیش بینی میکند نه با دارونما. لذا این موضوع تایید میکند که ما قادر هستیم که واکنش واقعی و خاص به یک دارو را، از یک تاثیر غیر خاص دارونما تشخیص دهیم. تا جایی که ما اطلاع داریم، این نخستین بار است که زیست-نشانگری گزارش شده است که میتواند تفاوت بین بهبودی توسط مصرف دارو و دارونما را از هم تشخیص دهد.”

برنامه ی بعدی محققین استفاده از روش تحلیل امواج مغزی برای ارزیابی تاثیر سایر داروهای ضد افسردگی و همچنین سایر درمان های نوین غیر دارویی مانند تحریک مغناطیسی خلال جمجمه ای یا TMS (یک روش مغناطیسی برای تحریک بخش های کوچکی از مغز) است.

دکتر لوتچر میگوید: “در حال حاضر، یافتن داروی ضد افسردگی مناسب برای مبتلایان، یک فرآیند بسیار طولانی مبتنی بر آزمون و خطاست، در نتیجه بهبودی کامل افسردگی میتواند بیش از یک سال طول بکشد. زیست-نشانگر ما توانسته زمان تشخیص امکان بهبودی با یک دارو را به زمانی به کوتاهی یک هفته کاهش دهد.”

 

بیشتر بخوانید:  هوش کامپیوتر کی به انسان‌ می‌رسد؟

مترجم: سید محمد رضا گواهی – وبسایت نورسافاری

لینک گزارش پژوهشی در Journal of Psychiatric Research:

Escitalopram but not placebo modulates brain rhythmic oscillatory activity in the first week of treatment of Major Depressive Disorder

لینک گزارش خبری دانشگاه UCLA درباره این تحقیق:

Brain wave measurements predict response to antidepressants

Check Also

آیا گریه برای سلامتی خوب است؟

اغلب افراد گریه را راه خوبی برای کاهش و مقابله با استرس می‌دانند. آیا علم …

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *