نوروسافاری| مرکز “توانایی انتخاب کاملاً آزادانه” در مغز کجاست؟ مقاله جدیدی که در حوزه توجه، ادراک و سایکوفیزیک منتشر شده، الگوی تجربی نوینی ارائه میدهد که مدعی به تصویر کشیدن فعالیت مغزی مربوط به انتخاب ارادی یا همانطور که در مقاله به آن اشاره شده، اراده آزاد میباشد. شما حق دارید اگر این ادعا که دانشمندان توانسته اند اراده آزاد را در مغز به تصویر بکشند، برای شما کمی جسورانه به نظر برسد و تردید کنید. این به معنای آن نیست که این پژوهش جدید یا جالب توجه نیست، اما چنین ادعای بزرگی نمیتواند از داده های مربوط به یک پژوهش سرچشمه بگیرد.
به گزارش نوروسافاری به نقل از وبسایت دانشگاه جان هاپکینز، محققان دانشگاه جان هاپکینز با استفاده از fMRI فعالیت مغزی شرکت کنندگان را هنگامی که مشغول تصمیمگیری ارادی درمورد انتقال توجه خود از یک سمت صفحه نمایش به سمت مجزای دیگری بودند، مورد مشاهده قرار دادند. سه تفاوت عمده بین این آزمایش و آزمایشات دیگری که درصدد مشاهده فعالیت مغزی مشابهی بوده اند، از این قرار است:
۱) به شرکت کنندگان هیچ دستورالعملی داده نشده بود و سرنخی خارجی نداشتند
۲) انتقال توجه مستلزم هیچگونه حرکتی، حتی حرکت چشم نیز نبود
۳) این پژوهش مبتنی بر خود گزارشدهی نبود
این تفاوتها از این بابت دارای اهمیت هستند که عواملی مانند پاسخ به سرنخی خارجی یا دستورالعمل یا خود گزارشدهی انتقال توجه از طریق بلند کردن دست، شبکه های عصبی مختص خودشان را فعال میکنند که به ایجاد مشکلاتی در تشخیص دقیق نواحی دخیل در آنچه پردازش شده منجر میشود.
با طراحی آزمایشی که سرنخهای خارجی یا خود گزارشدهی یا حرکت را حذف میکرد، محققان قادر بودند به تصویر دقیقی از آنچه درطول تصمیمگیری ارادی در مغز میگذرد، دست یابند.
آنچه آنان دریافتند این بود که قشر پریتال در انتقال واقعی توجه از یک سمت صفحه به سمت دیگر، نقش دارد. این یافته به خودی خود جدید نبود، زیرا مطالعات متعدد دیگری نیز نشان داده اند که فعالیتهایی در قشر پریتال در ارتباط با انتقال توجه بین موقعیتهای فضایی، ویژگیها، اشیاء، انواع سیستمهای حسی، مجموعه های تکالیف و بازنماییهای حافظه کاری وجود دارد. تمامی این مطالعات دارای سرنخ خارجی بودند، اما این مطالعه جدید تأیید میکند که هر دو نوع جابه جایی توجه، چه به صورت ارادی و چه به صورت مبتنی بر سرنخ، در لوب پریتال پردازش میشود.
یافته جالبتر چیزی بود که محققان در تصمیمگیری ارادی شاهد آن بودند. در مقایسه با زمانی که شرکت کنندگان تکلیفی مشابه انجام میدادند اما به عنوان سرنخ خارجی، به آنان گفته میشد چه زمانی تمرکز خود را جابه جا کنند، هنگام جابهجایی توجه بدون سرنخ، فعالیت بیشتری در مناطق میانی قشر فرونتال و مناطق جانبی قشر پریفرونتال، به خصوص در بخش پشتی قشر سینگولیت قدامی و بخش میانی شکنج فرونتال راست مشاهده شد. محققان پیشنهاد میکنند که فعالیت در این مناطق «منعکس کننده پردازش مرتبط با قصد و نیت یا آمادگی برای تغییر توجه» است.
این آزمایش قطعاً مفید بوده و پروتکل مربوط به آن میتواند به صورت بالقوه برای بررسی نقایص ایجادشده در انتقال توجه ناشی از افزایش سن، سوءمصرف مواد، اختلال بیش فعالی و نقص توجه و دیگر وضعیتهای عصب شناختی در آینده مورد استفاده قرار گیرد. اما این داده ها درمورد مکان اراده آزاد در بخش میانی قشر فرونتال و بخش جانبی قشر پریفرونتال، کاملاً متقاعد کننده نیست. این ادعا مستلزم تحقیقات بیشتری میباشد.
ترجمه و تلخیص: مریم شجاعی – وبسایت نوروسافاری
به کانال تلگرام دانش مغز و علوم اعصاب “نوروسافاری” ملحق شوید:
https://telegram.me/joinchat/CihxzDwTa19DOIUZRYLVjw
لینک گزارش این پژوهش در ژورنال Attention, Perception, & Psychophysics:
Tracking the will to attend: Cortical activity indexes self-generated, voluntary shifts of attention
لینک گزارش خبری در وبسایت دانشگاه جان هاپکینز:
نوروسافاری | دانش مغز و علوم اعصاب دانش مغز و علوم اعصاب. در این وبسایت خلاصه ای از مهمترین تحقیقات همه رشته های علوم اعصاب و مغز را می توانید به زبان ساده بخوانید. تلاش ما جهت هم افزایی بین رشته ای جهت پیشرفت بیشتر این علم است.


