نوروسافاری | ورزش هایی که با برخوردهای فیزیکی همراه هستند، می توانند باعث تغییر در ساختار و عملکرد مغز بشوند. هر چه ریسک برخوردهای فیزیکی در یک رشته ی ورزشی بیشتر باشد، این تغییرات در مغز بیشتر دیده می شوند. به گزارش نوروسافاری، به نقل از بخش خبری سایت بیمارستان سنت میشل، محققان در بیمارستان سنت میشل، پیش از شروع فصل مسابقات ورزشی اقدام به تهیه ی اسکن مغز از سه دسته از ورزشکاران کردند. دسته ی اول ۲۳ نفر از ورزش هایی که برخوردهای فیزیکی به صورت روتین و عمدی بخشی از حرکات رشته ی ورزشی مذکور محسوب می شدند، و دسته ی دوم ۲۲ نفر از ورزش هایی که تماس یا برخورد فیزیکی در آنها مجاز هستند اما بخشی از حرکات روتین رشته ی ورزشی نیستند و در نهایت دسته ی سوم ۲۰ نفر از ورزش هایی که در آنها برخورد فیزیکی اتفاق نمی افتد. محققان دریافتند که مغز ورزشکارانی که در رشته های ورزشی همراه با برخورد و تماس فیزیکی فعالیت میکنند، دارای تفاوت هایی در ساختار، عملکرد و ترکیبات شیمیایی هستند که معمولا با صدمات مغزی در ارتباط هستند. یافته های این محققان اخیرا در ژورنال Frontiers of Neurology به چاپ رسیده است. نویسنده ارشد این مطالعه، دکتر ناتان چرچیل، فلوشیپ پسا دکترا در برنامه ی تحقیقاتی علوم اعصاب بیمارستان سنت میشل، معتقد است که نگرانی ها در مورد احتمال تاثیر منفی شرکت کردن در ورزش هایی همراه با برخوردهای فیزیکی بر روی مغز، رو به افزایش است. اغلب مطالعات انجام شده در این زمینه روی تاثیرات بلند مدت در ورزشکاران رشته هایی با برخوردهای فیزیکی مانند راگبی و هاکی روی یخ متمرکز بوده است که در این رشته ها، تنها در یک فصل از مسابقات، بازیکنان ممکن است با صدها برخورد فیزیکی و تاثیرات آنها مواجه شوند. اما در مورد رشته هایی که در آنها تماس و برخورد فیزیکی مجاز بوده اما عمدی و هدفمند انجام نمی شود، دانش کمی وجود دارد. یافته های جالب این بررسی این مطالعه مردها و زن ها را که در رشته های ورزشی متعددی فعالیت میکردند مورد بررسی قرار داد، و تفاوت های پیش رونده ای را بین مغز ورزشکارانی که در ورزش هایی همراه با برخوردهای فیزیکی فعالیت میکنند با سایر ورزشکاران در رشته های دیگر، پیدا کردند. این تفاوت ها شامل ساختار بخش ماده ی سفید مغز (فیبرهای ارتباطی بین نقاط مختلف مغز) نیز میشود. در مغز ورزشکارانی که در رشته های پر برخورد فعالیت میکردند، نشانه هایی از کاهش ارتباط بین بخش های مختلف مغز، کاهش فعالیت، به طور خاص در بین نواحی مرتبط با بینایی و عملکرد های حرکتی، مشاهده شدند. این تفاوت ها در مقایسه با افرادی در رشته های ورزشی بدون برخورد مثل والیبال به دست آمده است. دکتر تام شوایزر رئیس بخش تحقیقات علوم اعصاب و نویسنده ی دیگر این مقاله، گفت: "با این حال، این تغییرات منعکس کننده ی نواقص عملکردی روزمره نیستند و ورزشکاران مورد مطالعه، مشکلات سلامتی را گزارش نکرده و همگی ورزشکاران فعال تیمهای دانشگاهی و دبیرستانی بودند." وی عقیده دارد که این مطالعه شکاف دانش مربوط به فهم چگونگی تاثیر برخورد فیزیکی بر مغز سالم را پر خواهد کرد. همچنین یک قدم به سمت فهم این مساله پیش خواهیم رفت که چرا تعداد اندکی از ورزشکاران در رشته های همراه با برخورد فیزیکی دچار عواقب منفی بلند مدت بر روی سلامتیشان میشوند. ترجمه و تلخیص: سید محمد رضا گواهی-وبسایت نوروسافاری لینک گزارش خبری در وبسایت مرکز تحقیقات علوم اعصاب بیمارستان سنت میشل: Contact in sports may lead to persistent differences in the brains of young, healthy athletes, study finds لینک مقاله پژوهشی در ژورنال Frontiers of Neurology: Structural, Functional, and Metabolic Brain Markers Differentiate Collision versus Contact and Non-Contact Athletes