خانه / داروشناسی اعصاب و روان / آزمایش بالینی موفق دو داروی جدید اتیسم

آزمایش بالینی موفق دو داروی جدید اتیسم

نوروسافاری | بسیاری از افرادی که مبتلا به اوتیسم هستند تلاش می کنند تا نشانه های اجتماعی و حالت های چهره ای را درک کنند که عدم درک دقیق آنها موجب دشواری در برقراری تعاملات اجتماعی می شوند و کیفیت زندگی آنها را تحت تاثیر قرار می دهد.

کارن پارکر، دانشمند عصب شناسی دانشگاه استنفورد می گوید:

درمان های فعلی برای درمان اوتیسم بر بهبود خلق و خوی تاثیر می گذارند، به خاطر  مشکلاتی که آنها  در تعاملات اجتماعی خود دارند این امر می تواند منجر به تحریک پذیری و افسردگی شود. او می گوید، در حال حاضر، راه حل های دارویی زیادی برای پاسخ دادن به ویژگی اصلی اوتیسم، یعنی نقص تعاملات اجتماعی وجود ندارد.

اما این شرایط ممکن است تغییر کند.

به گزارش نوروسافاری از انجمن شیمی امریکا، نتایج دو آزمایش اخیر بالینی نشان می دهد که یک هورمون به نام آرژینین وازوپرسین (که برای سادگی  تنها به عنوان وازوپرسین نام برده میشود) و یک مولکول کوچک که یکی از گیرندهای مغزی را هدف قرار می دهد، ممکن است برخی از نقصهای اجتماعی را در افراد مبتلا به اوتیسم تسکین دهد. Karen Bales، دانشمند عصب شناس رفتاری از دانشگاه کالیفرنیا دیویس، که در این مطالعه دخیل نبود، در این باره می گوید، نتایج مصرف این داروها مشابه مطالعه مربوط به تغییرات رفتاری مربوط به وازوپرسین در حیوانات آزمایشگاهی است که او و دیگران دیده اند.

Bales می گوید:

ما چند روش درمان تایید شده برای اوتیسم داریم و آنهایی که در حال انجام هستند، فقط به نوعی بر روی عوامل ثانویه مانند تحریک پذیری اثرگذار میباشند که همراه با عدم توانایی برقراری ارتباط موثر است. بنابراین بسیار هیجان انگیز است بفهمیم برای یکی از علائم اصلی، درمان بالقوه ای پیدا شده است.

بیشتر بدانید:  "عوامل محیطی‌" هم در ابتلا به اوتیسم نقش دارند

وازوپرسین و اتیسم

وازوپرسین یک هورمون ۹ آمینو اسیدی است که در مغز ساخته شده و دارای عملکردهای بسیاری در بدن انسان می باشد. از جمله اینکه بر روی کلیه ها اثر میگذارد و ادرار را کاهش می دهد، اما ترشح همزمان آن با هورمون دیگری مثل اکسیتوسین، هیجان را در مغز تنظیم می کند. در مطالعات قبلی افراد سالم، اسپری وازوپرسین به بینی، به نظر می رسید که حافظه را تقویت می کند، به ویژه خاطره چهره هایی را که نوعی از هیجان را نشان می دادند. پارکر فکر کرد که آیا این هورمون ممکن است به افرادی که مبتلا به اوتیسم هستند کمک کند تا هیجان بیان شده در چهره آنها را تشخیص دهند. پس از کشف اینکه افرادی که مبتلا به اوتیسم بودند، سطح پایینی از وازوپرسین را در مایع مغزی نخاعی خود داشتند، وی و تیم او تصمیم گرفتند وازوپرسین را در کودکان مبتلا به این بیماری آزمایش کنند.

در مطالعه آزمایشی، ۳۰ کودک که اغلب پسران ۶ تا ۱۲ ساله ای بودند به مدت ۴ هفته تحت درمان اسپری بینی وازوپرسین قرار گرفتند؛ این روش شانس داخل شدن هورمون در مغز را بالا میبرد؛ پس از دوز اولیه بالا، والدین کودکان تحت درمان، دو بار در روز با دوز پایین تر که هر هفته افزایش می یافت، درمان را ادامه دادند. این آزمایش به صورت تصادفی و دو سو کور انجام شد، بنابراین نه والدین، نه پزشکان و محققان هیچکدام نمی دانستند که کدام یک از کودکان دارو دریافت کرده و کدامیک دارونما گرفته است. (Sci. Transl. Med. 2019 DOI: 10.1126 / scitranslmed.aau7356).

پس از آزمایش ۴ هفتگی، کودکان چندین آزمایش انجام دادند، از جمله اینکه از آنها خواسته بودند احساسات را از ویژگی های صورت تفسیر کنند. والدین آنها یک نظرسنجی را برای اندازه گیری میزان ارتباطات و نقص های اجتماعی فرزندشان جواب دادند و پزشکان آنها گزارشی را درباره اینکه آیا بچه ها بهبودی در ارتباطات یا نشانه های اجتماعی را نشان داده اند یا نه، تکمیل کردند.

پارکر می گوید:

در تمام آزمایش ها، بچه هایی که وازوپرسین دریافت کرده بودند، تا حدی  از کودکانی که دارونما دریافت کرده بودند بهتر بودند.

بیشتر بدانید:  ارتباط بین دیابت دوران بارداری و تولد نوزاد اوتیسمی

وازوپرسین رفتار اجتماعی کودکان را بهبود می بخشد

در گزارش والدین، با مقیاس پاسخگویی اجتماعی مقیاس ۲ (SRS2)، کودکان تحت درمان با وازوپرسین با هفت امتیاز بیشتر از کودکانی که دارونما دریافت کرده بودند، بهبود یافتند. پارکر می گوید بهبود ۱۰ امتیاز یا بیشتر از لحاظ بالینی قابل توجه است. در آزمایش ویژگی های چهره، کودکانی که وازوپرسین دریافت کرده بودند، پنج امتیاز بالاتر از کودکان دریافت کننده پلاسبو بودند.

پارکر گفت:

کودکان دریافت کننده دارونما به طور متوسط ​​نمره ۱-، در حالی که کودکان دریافت کننده وازوپرسین به طور متوسط ​​نمره ۴ گرفته بودند. بالاترین نمره امکان پذیر ۲۸ بود. شواهد بدست آمده از این سه آزمایش و گزارش نتیجه مشابهی را نشان داد:

وازوپرسین رفتار اجتماعی کودکان را بهبود می بخشد.

پارکر می گوید یکی از چیزهایی که متوجه شد این بود که کودکان با سطوح پایین تر از گردش طبیعی وازوپرسین ، بهبودی بیشتری با اسپری های بینی نسبت به کودکان با سطوح بالاتر در گردش داشتند. او تعجب می کند از این که ممکن است درمان وابسته به دوز مورد استفاده محقق باشد – شاید بچه ها یی که با دوز کمتر وازوپرسین شروع کردند برای دیدن اثر بزرگتر نیاز به دوز بالاتری داشته باشند. تیم پارکر با یک آزمایش بزرگتر تحقیق را ادامه می دهد و برای برطرف کردن هر گونه ذهنیت ممکن در نتایج، فعالیت های مغز و اندازه گیری های ردیابی چشم را اضافه می کند.

بیشتر بدانید:  امیدهای تازه برای درمان بیماران مبتلا به اوتیسم

بالوواپتان و اتیسم

محققان مرکز تحقیقات و نوآوری Roche در آزمایش دیگری، یک مولکول کوچک به نام بالوواپتان را برای بررسی تاثیر آن بر رفتار اجتماعی در بزرگسالان مبتلا به اوتیسم آزمایش کردند. طرز عمل بالوواپتان مخالف با وازوپرسین است – بالوواپتان مهار کننده گیرنده ۱A آرژنین وازوپرسین در مغز میباشد .

پائولو فونتورا، دانشمندی که سرگروه تیم تحقیق Roche، در این آزمایش میباشد، می گوید:

اینکه قادر باشید یک مولکول خاص برای V1A پیدا کنید، واقعا یک شاهکار شیمیایی است.

فونتورا می گوید که هنگام ایجاد مولکول، آنها می خواستند از عوارض جانبی جلوگیری کنند و مطمئن شوند که با گیرنده وازوپرسین در کلیه ها تعامل نمی کنند.

در فاز دوم آزمایش، ۲۲۳ مرد مبتلا یا دارونما دریافت کردند یا بالوواپتان از دوز ۱٫۵ تا ۱۰ میلی گرم یکبار در روز به مدت ۱۲ هفته دریافت کردند. نتایج حاصل از این آزمایش به روشنی نتایج آزمایش وازوپرسین در کودکان نبود. به عنوان مثال، محققان هیچ تغییری در نمرات SRS-2 که در بزرگسالان انجام شد، ندیدند. اما در آزمون دیگری، یعنی  تست Vineland-II، که ارتباطات و مهارتهای زندگی روزانه را اندازه گیری می کند، آنها تغییراتی را مشاهده کردند.

فونتورا می گوید:

ما در عرض سه ماه پنج نمره افزایش داشتیم، با اشاره به این که این آزمایش اغلب به عنوان معیار بهبود در افراد مبتلا به اوتیسم که تحت رفتاردرمانی قرار گرفته اند بکار میرود و این درمان می تواند تا دو سال ادامه پیدا کند و درطول دو سال فقط سه نمره افزایش را به بدست می آورند.

اداره غذا و داروی بالوواپتان را به عنوان یک پیشرفت عظیم پزشکی معرفی کرده است، که پیشرفت آن از طریق آزمایشات بالینی و سیستم بازنگری تسریع میگردد. فونتورا می گوید:

آنها هم اکنون برای آزمایشهای آتی در حال استخدام کودکان هستند.

بیشتر بدانید:  باورهای غلط درباره مبتلایان به اوتیسم/بدفهمی‌های منجر به تغییر رفتار اطرافیان

اثر مطلوب ناشی از مهار گیرنده های وازوپرسین است یا فعال شدن؟!

یکی از چیزهایی که هنوز توضیح داده نشده این است که چگونه یک درمان، گیرنده وازوپرسین را فعال می کند و درمان دیگر این گیرنده ها را مهار می کند اما هر دو درمان می توانند در افراد اثر مشابهی داشته باشد. دیوییس بالس، اشاره می کند که وازوپرسین همچنین می تواند به گیرنده اکسی توسین که در تعاملات اجتماعی دخیل است، متصل شود. این اتصال غیر اختصاصی بوسیله وازوپرسین ممکن است برخی از نتایج بدست آمده در مطالعه کودکان را توضیح دهد.

Bales می گوید:

محققان همچنین باید زمان اجرای چنین درمان هایی را تعیین کنند. برای مثال، آیا مردم باید آنها را به صورت روزانه یا در شرایط خاصی استفاده کنند؟

Bales به بررسی مصرف مزمن وازوپرسین در حیوانات پرداخته است و می گوید که بعد از مدتی ممکن است برخی از اثرات جانبی غیرمنتظره در مغز بوجود آید. او می گوید:

روش محتاطانه برای ادامه استفاده از این دارو، این است که از آن برای مدت زمان مشخص استفاده کنید و ببینید چه نتیجه ای کسب می کنید، و سپس شاید بتوانید از آن به عنوان یک ابزارکمکی برای آموزش مهارت های اجتماعی استفاده کنید.

فونتورا موافق است که مردم ممکن است روزانه چنین داروهایی را مصرف نکنند، بلکه آنها را در زمان های خاص و با دوز مناسب قبل از یک رویداد اجتماعی مصرف می کنند.

او می گوید:

استفاده از این دارو یک جنبه بسیار شخصی هم دارد، مثلا یک کودک ممکن است در خانه به آن نیاز نداشته باشد، در حالی که در مدرسه به آن احتیاج داشته باشد و یا یک بزرگسال جوان تنها در موقعیتهای خاص مثل رفتن به مصاحبه شغلی برای بدست آوردن کار به مصرف آن احتیاج داشته باشد. این ها همه چالش های رفتاری مختلفی هستند، بنابراین شما ممکن است بیشتر از دوز مورد نیاز مصرف کنید.

ترجمه: الهام مه آبادی پور – وبسایت نوروسافاری

لینک مقالات:

A randomized placebo-controlled pilot trial shows that intranasal vasopressin improves social deficits in children with autism

A phase 2 clinical trial of a vasopressin V1a receptor antagonist shows improved adaptive behaviors in men with autism spectrum disorder

لینک خبر:

Two clinical trials show promise for autism treatment

همچنین ببینید

آسیب روانی در کودکی ادراک در بزرگسالی را تغییر می دهد

5.0 13 نوروسافاری | افراد با تجربه ی سوء رفتار در کودکی شان، بعد ها …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *