خانه / آناتومی اعصاب / الگوی فعالیتی مغز می تواند نشانه اولیه اسکیزوفرنی باشد

الگوی فعالیتی مغز می تواند نشانه اولیه اسکیزوفرنی باشد

نوروسافاری | در مطالعه ای که می تواند تشخیص زودتر بیماری را محتملتر سازد، عصب شناسان اتصالات مغزی غیر طبیعی را یافتند که می تواند شروع یک دوره ی روانپریشی را پیش بینی کند.

اسکیزوفرنی بیماری مغزی که توهم, هذیان و اختلالات شناختی را موجب می گردد معمولا هنگام بلوغ یا ابتدای بزرگسالی پدیدار می شود. در حالیکه نشانه هایی مبنی بر قرار داشتن یک فرد در معرض ریسک بالای پیشرفت این بیماری وجود دارند, تا زمان ظهور اولین دوره ی روانپریشی، هیچ راهی برای تشخیص قطعی آن وجود ندارد.

به گزارش نوروسافاری از ام‌آی‌تی، عصب شناسان MIT در همکاری با محققان سه موسسه ی مرکز پزشکی دیکونس و بیمارستان زنان و مرکز سلامت روان شانگهای اکنون الگو های مغزی را شناسایی کرده اند که با پیشرفت اسکیزوفرنی همبستگی دارد که می تواند به عنوان نشانه ای برای تشخیص زودهنگام این بیماری به کار رود.

کولین می گوید:

می توانید این الگو را به عنوان فاکتور ریسک در نظر بگیرید. اگر ما این نوع از اندازه گیری های مغزی را به کار بگیریم بعدا می توانیم پیش بینی کمی بهتر داشته باشیم و به پیشرفت روانپریشی خاتمه دهیم و فرایند مداخلات درمانی را بهبود ببخشیم.

این مطالعه در مجله ی روانپزشکی مولکولی به تاریخ ۸ نوامبر منتشر شد و در مرکز سلامت روان شانگهای اجرا شد.

اتصالات مغزی غیر طبیعی

قبل از این که بیماران دوره ی روانپریشی را تجربه کنند که به واسطه ی تغییرات ناگهانی در رفتار و از دست دادن ارتباط با واقعیت مشخص می شود آن ها می توانند نشانه های خفیفتری مثل تفکر  بیمار گونه را تجربه کنند. این نوع شیوه ی تفکر می تواند به رفتار هایی مثل پریدن از موضوعی به موضوع دیگر به صورت اتفاقی یا دادن پاسخ های غیر مرتبط به یک سوال منجر شود. مطالعات قبلی نشان داده است که حدود ۲۵ درصد افرادی که این نشانه ها را تجربه کرده اند به سمت اسکیزوفرنی سوق پیدا کرده اند.

تیم تحقیقاتی مطالعه را در مرکز سلامت روان شانگهای انجام داد زیرا حجم زیاد بیمارانی که سالانه به این بیمارستان مراجعه می کنند نمونه ی بزرگی از افرادی را که در معرض ریسک بالای ابتلا به اسکیزوفرنی قرار دارند را در اختیار آن ها قرار می داد.

محققان ۱۵۸ نفر بین سنین ۱۳ تا ۳۴ را که به عنوان افراد با ریسک بالا شناخته شدند دنبال کردند زیرا نشانه های اولیه را تجربه کرده بودند. این تیم ۹۳ مورد کنترل را نیز شامل می شد که اصلا فاکتور های خطر را نداشتند. در ابتدای مطالعه محققان از fMRI برای اندازه گیری انواع فعالیت مغزی استفاده کردند که شامل فعالیتی به نام “شبکه های حالت استراحت” می شد. شبکه های حالت استراحت مناطقی از مغز را شامل می شود که در زمانی که مغز هیچ تکلیف شناختی خاصی را انجام نمی دهد با یکدیگر متصلند و ارتباط عملکردی دارند.

گابریلی می گوید:

ما علاقه مندیم تا معماری عملکردی داخلی مغز را کاوش کنیم تا بتوانیم شبکه ها و اتصالات مغزی نابجای اولیه را در افرادی که از لحاظ کلینیکی در مرحله ی پرخطری از بیماری قرار دارند را آشکار کنیم.

یک سال پس از اسکنهای اولیه ۲۳ مورد از بیماران پر ریسک دوره ی روانپریشی را تجربه کردند و به عنوان بیماران اسکیزوفرنی تشخیص داده شدند. در اسکن های بیماران که پیش از تشخیص بیماریشان تهیه شده بود الگوی فعالیت خاصی را یافتند که نسبت به آنچه در موارد کنترل سالم مشاهده می شد متفاوت بود و نسبت به موارد در معرض خطری که به روانپریشی مبتلا نشدند هم متفاوت بود.

برای مثال در بیشتر افراد بخشی از مغز که به عنوان شکنج تمپورال فوقانی شناخته می شود و در پردازش شنوایی درگیر است با مناطقی از مغز که در ادراک حسی و کنترل حرکتی درگیرند بسیار در ارتباط است. با این حال در بیماران مبتلا به روانپریشی این شکنج با مناطق دستگاه لیمبیک ارتباط زیادی برقرار می کند که در پردازش هیجانات دخیل اند. این یافته ممکن است توضیح دهد که چرا بیماران مبتلا به اسکیزوفرنی معمولا توهمات شنیداری را تجربه می کنند.

درضمن موارد پرخطری که به روانپریشی مبتلا نشده بودند شبکه ی اتصالاتی یکسانی را مشابه افراد سالم نشان دادند.

مداخلات اولیه

این نوع معینی از فعالیت مغزی می تواند به عنوان شاخصی برای تشخیص اولیه اسکیزوفرنی مورد استفاده واقع شود, به خصوص از آن جایی که می تواند در بیماران جوان تر نیز بررسی شود. در حال حاضر محققان مطالعات مشابهی را در جمعیت های پرخطر جوانتر،از جمله فرزندان خانواده های دارای سابقه ی اسکیزوفرنی انجام می دهند.

گابریلی می گوید:

این مسئله می تواند در قلب این پرسش قرار گیرد که چگونه ما می توانیم این نتایج را به مصرف طبی و کلینیکی درآوریم, چون ما می توانیم هرچه زودتر و زودتر شبکه های نادرست و منحرف را شناسایی کنیم به این امید که بتوانیم مداخلات درمانی را زودتر انجام دهیم و حتی از بروز بیماری های روانپزشکی پیشگیری کنیم.

محققان اکنون در حال آزمایش مداخلات اولیه ای نظیر درمان رفتاری-شناختی و نوروفیدبک هستند که با کمک آن ها بتوانند با نشانه های اسکیزوفرنی مبارزه کنند. رویکرد نوروفیدبک شامل آموزش هایی به بیماران برای مراقبه ی ذهن آگاهی با هدف کاهش فعالیت شکنج تمپورال فوقانی است که فعالیت آن در قبل و به هنگام توهمات شنیداری افزایش می یابد.

محققان هم چنین قصد دارند بیماران مطالعه ی اخیر را از نظر درمانی دنبال کنند و اکنون اطلاعات اضافی راجع به اتصالات ماده ی سفید در مغز این بیماران را تحلیل می کنند تا ببینند آیا این اتصالات ممکن است تفاوتهای بیشتری را موجب شوند و به عنوان نشانگرهای اولیه دیگری از اسکیزوفرنی به ما کمک کنند.

لینک مقاله:

Functional connectome organization predicts conversion to psychosis in clinical high-risk youth from the SHARP program

لینک خبر:

 

بیشتر بدانید:  آیا شخص مبتلا به اسکیزوفرنی واقعا چندین شخصیت دارد؟

Brain activity pattern may be early sign of schizophrenia

مترجم: محمد حسن ابوالحسنی – وبسایت نوروسافاری

 

همچنین ببینید

پوست ساعتی دارد مستقل از ساعت مغز

5 / 5 ( 5 votes ) نوروسافاری | مطالعه ای حاکی از آن است …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *