خانه / آناتومی اعصاب / شناسایی نورونهای آینه ای همدلی

شناسایی نورونهای آینه ای همدلی

 

نوروسافاری | دانشمندان گروهی از سلولهای مغز را کشف کرده اند که فعالیتشان می تواند به توضیح توانایی درک درد در دیگران کمک کند.

از مطالعات تصویربرداری مغز انسان، مشخص شده بود که یک ناحیه به نام قشر کمربندی قدامی(ACC)، نه تنها در طول تجربه درد فعال میشود، بلکه هنگام مشاهده درد در دیگران نیزفعال می گردد.

این مطالعات همچنین نشان داده است که هنگام مشاهده درد دیگران، این منطقه در افرادی با سطوح بالاتر همدردی بیشتر فعال میشود و در افراد مبتلا به اختلال سایکوپاتی (جامعه ستیزی) کمتر فعال میشود.

با این حال، تحقیقات پیشین مکانیسم های زیربنایی یا سلول های درگیر را مشخص نکرده اند.

به گزارش نوروسافاری از موسسه علوم اعصاب هلند، در حال حاضر، با مطالعه بر روی موش ها، محققان موسسه علوم اعصاب هلند  (NIN) در آمستردام مشخص کرده اند که توانایی احساس درد دیگران با “نورون های آینه ای” در ACC ارتباط دارد.

دانشمندان قبلا دریافته بودند که عملکرد نورون های آینه ای مرتبط با حرکت است. مطالعه روی مغز میمون هایی که میمون های دیگر را مشاهده میکردند، نشان داد که سلول های سیستم حرکتی فعال می شوند، مانند این که میمون هایی که مشاهده می کنند همان میمونهایی هستند که این عمل را انجام می دهند. این فعالیت، علاوه بر پردازش اطلاعات بینایی مشابه رخ می دهد.

در یک مقاله زیست شناسی جدید، نویسندگان این مطالعه نشان می دهند که چگونه نورون های آینه ای در ACC موش فعال می شوند، نه تنها زمانی که خود حیوان در معرض درد است، بلکه زمانی که درد را در موش دیگران مشاهده می کند.

بیشتر بدانید:  واکنشهای جالب حیوانات در مقابل آینه

آزمایش کردن نظریه های همدلی

کریستین کییزر، نویسنده اصلی مقاله و استاد دانشگاه NIN، می گوید:

آنچه شگفت انگیز است، این است که همه اتفاقات در همان منطقه ای از مغز موش ها رخ میدهد که در مغز انسان ها هم دخیل است.

پروفسور کییزر و تیم او یافته های خود را به عنوان پیشرفت مهمی میدانند برای کمک در درک این مساله که چگونه عدم همدلی در برخی از شرایط  روانپزشکی خاص رخ می دهد.

این گروه در مقاله مطالعاتی خود، دو گزارش از تحقیقات قبلی را ارائه می دهند که نشان می دهد برخی از نورون های ACC به مشاهده درد و برخی به تجربه درد پاسخ می دهند. یکی از مشاهدات مربوط به یک بیمار انسانی بود و دیگری در مطالعه مغز موش بدست آمده بود.

با توجه به این یافته ها و این واقعیت که نورون های آینه ای در حال حاضر در سیستم حرکتی مغز قبلا شناسایی شده اند، تصمیم گرفتند دو نظریه را آزمایش کنند. اولین مورد این بود که نورون های آینه ای در ACC وجود دارد که در هنگام احساس درد فعال میشوند و هم در هنگامی که درد دیگران را می بینیم دوباره فعال می شوند و دوم اینکه این مساله دلیل اصلی این است که چرا ما هنگام دیدن درد دیگران خود را عقب میکشیم و احساس درد میکنیم.

با توجه به این که امکان نقشه برداری از نورونها بصورت انفرادی یا تغییر در تحریک ACC در مغز انسان امکان پذیر نیست. محققان تصمیم گرفتند این تئوری ها را در موش آزمایش کنند.

یکی از دلایل اینکه آنها به عنوان مدل حیوانی موش را انتخاب کردند به خاطر بخش ACC مغز آنها بود که از نظر ساختار سلولی و اتصالات به منطقه ACC انسان شبیه میباشد که در حس همدردی در انسان دخالت دارد.

بیشتر بدانید:  آیا درد دیگران برای ما دردآور است؟

مغز هنگام مشاهده دیگران تغییر می کند

این مطالعه شامل مجموعه ای از آزمایش هایی بود که دانشمندان تغییر در مغز و رفتار موش ها را ، هم در زمانی که حیوانات شوک خفیف دریافت کردند و هم در زمانیکه سایر موش های دریافت کننده همان محرک  ناخوشایند را مشاهده میکردند، اندازه گیری کردند.

نتایج نشان داد که تغییردر رفتار و مغز موشها در پاسخ به مشاهده سایر موش هایی که در معرض درد بودند همان تغییرات مشاهده شده ای بود که خودشان با قرار گرفتن در معرض درد تجربه می کردند . هر دو پاسخ نورون های یکسانی را در ACC شامل می شدند.

سپس محققان آزمایش همدردی را تکرار کردند، اما این بار، فعالیت های نورون های ACC که قبل از آن فعال بوده اند را سرکوب کردند. هنگامی که موشهای تحت درمان، درد را در موشهای دیگر مشاهده کردند دیگر همان رفتار همدردی را نسبت به دیگران نداشتند.

درد یک تجربه پیچیده است که دارای اجزای حسی و هیجانی است. بسیاری از مطالعات مربوط به درد تمایل به استفاده از تعاریفی دارد که از توصیف افراد و الگوهای رفتاری در حیوانات حاصل می شود.

با این حال، برای اطمینان از این که این تجربه درد است و نه سایر تجربه های منفی ایی که متاثر از مغز است، مهم است که سیگنال ها را در سیستم عصبی بررسی کنیم.

بیشتر بدانید:  چرا از دست دادن یک حیوان خانگی تجربه ای تا این حد دردناک است؟

رمزگشایی شدت درد همانطور که واقعا هست

پروفسور کییزر و تیم او با توجه به این نکته مقاله خود  را ادامه دادند که دانشمندان در مورد آن قبلا استدلال کرده بودند. آنها می نویسند که یک پاسخ جانشین که مخصوص درد است و برای مثال مغایر با پاسخ در ترس است، باید دو ویژگی در مغز نشان دهد:

اولین ویژگی این است که پاسخ مغز باید انتخابی باشد. ویژگی دوم این است که مدار باید به همان شیوه که درد را در خود کدگذاری میکند، در دیگران هم انجام دهد.

نتایج آنها هر دو این الزامات را برآورده کردند. آنها نشان دادند که بیشتر نورون های آینه ای ACC موش که در حین مشاهده درد فعال می شوند در پاسخ به احساسات منفی دیگر، مانند ترس، فعال نمی شوند. علاوه بر این، موش های مشاهده گر می توانند شدت درد در خود را با همان شیوه ای رمزگشایی کنند که الگوی رمزگشایی در دیگران است.

پروفسور کییزر نتیجه میگیرد که این مطالعه روشن می کند که چگونه عدم همدلی در روانپریشی و اختلالات دیگر بوجود می آید. وی یادآور می شود:

این مطالعه همچنین نشان می دهد که همدلی، توانایی احساس کردن هیجانات دیگران است که عمیقا در تکامل ما ریشه دارد.

ما در مکانیسم های اساسی همدلی با حیواناتی مانند موش ها وجه اشتراک داریم.

ترجمه: الهام مه آبادی پور – وبسایت نوروسافاری

لینک مقاله:

Emotional Mirror Neurons in the Rat’s Anterior Cingulate Cortex

لینک گزارش:

I feel you: emotional mirror neurons found in the rat

بیشتر بدانید:  گرفتن دست همسر هنگام درد، افراد را آرام می‌کند

همچنین ببینید

درک مفاهیم علمی در آموزش الکترونیکی برای مغز دشوارتر است

5.0 44 نوروسافاری | به گفته محققان، هنگامی که افراد از دستگاه های الکترونیکی مانند …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *