خانه / علوم اعصاب رشد و نمو / کمبود ویتامین D در دوران کودکی با پرخاشگری و اختلالات خلقی در نوجوانی مرتبط است

کمبود ویتامین D در دوران کودکی با پرخاشگری و اختلالات خلقی در نوجوانی مرتبط است

نوروسافاری | بر اساس تحقیقی جدید کودکانی که در سنین اوایل مدرسه که دچار کمبود ویتامین D بودند، دو برابر بیشتر از همسالانشان که سطح ویتامین بالاتری داشتند در معرض بروز مشکلات رفتاری و اختلالات خلقی در دوران نوجوانی قرار داشتند.

براساس این مطالعه دانشگاه میشیگان درباره کودکان مدرسه در بوگوتای کلمبیا، کمبود ویتامین D در دوران میانه کودکی می تواند منجر به رفتار پرخاشگرانه و همچنین اضطراب و افسردگی در نوجوانی شود.

به گزارش نوروسافاری از دانشگاه میشیگان، کودکان با کمبود سطح ویتامین D خون، در مقایسه با کودکانی که سطح ویتامین بالاتری داشتند، بر اساس گزارش والدینشان، تقریباً دو برابر احتمال بروز مشکلات رفتاری نظیر رفتارهای پرخاشگرانه و قانون شکنی را نشان دادند.

همچنین، سطح پایین پروتئینی که ویتامین D را در خون منتقل می کند با رفتار پرخاشگرانه و علائم اضطراب/افسردگی گزارش شده توسط خود افراد مرتبط بوده است. این ارتباطات مستقل از شخصیت کودک، والدین و خانواده بودند.

بیشتر بدانید:  ارتباط سوء تغذیه اجداد با افزایش خطر "چاقی و دیابت" در نسل های بعد

ارتباط کمبود ویتامین D با اسکیزوفرنی و افسردگی

ادواردو ویلامور، استاد اپیدمیولوژی دانشکده بهداشت عمومی UM و نویسنده ارشد این مطالعه در مجله تغذیه گفت:

کودکانی که در سال های ابتدایی مدرسه خود کمبود ویتامین D دارند، در نوجوانی نمره بالاتری در تست هایی دارند که مشکلات رفتاری را اندازه می گیرند.

ویلیام گفت:

کمبود ویتامین D با سایر مشکلات سلامت روان در بزرگسالی از جمله افسردگی و اسکیزوفرنی مرتبط است و برخی از مطالعات بر تأثیر وضعیت ویتامین D در دوران بارداری و کودکی متمرکز شده اند. با این حال، مطالعات کمی به دوران نوجوانی بسط داده شده است، مرحله ای که ممکن است اولین جایی باشد که مشکلات رفتاری ظاهر می شود و به شرایطی جدی تبدیل می گردد.

در سال ۲۰۰۶، تیم ویلیامور از طریق انتخاب تصادفی از مدارس ابتدایی دولتی، ۳۲۰۲ کودک ۵ تا ۱۲ ساله را به یک مطالعه کوهورت در بوگوتای کلمبیا شرکت داد. محققان اطلاعاتی در مورد عادات روزانه کودکان، سطح تحصیلات مادران، وزن و قد و همچنین پایین بودن امنیت غذایی خانواده و وضعیت اجتماعی-اقتصادی آنان به دست آوردند. محققان از برخی کودکان نمونه خون نیز گرفتند.

بعد از گذشت حدود شش سال، وقتی بچه ها ۱۱-۱۸ ساله بودند، محققان مصاحبه های پیگیری فردی را بصورت حضوری به صورت یک گروه تصادفی از یک سوم شرکت کنندگان اولیه انجام دادند و رفتار کودکان را از طریق پرسشنامه هایی که برای خود کودکان و والدین آنها قابل اجرا بود، ارزیابی کردند. تجزیه و تحلیل ویتامین D شامل ۲۷۳ نفر از شرکت کنندگان بود.

در حالی که نویسندگان محدودیت های مطالعه را تأیید میکنند، از جمله عدم اندازه گیری رفتارهای پایه اولیه، نتایج آنها حاکی از نیاز به مطالعات بیشتر شامل پی آمدهای عصب-رفتاری در سایر جمعیت هایی است که ممکن است کمبود ویتامین D یک مشکل بهداشت عمومی آنها باشد.

علاوه بر ویلامور، نویسندگان شامل سونیا رابینسون از دانشکده بهداشت عمومی U-M . کنستانزا مارتین و هنری الیوروس از دانشگاه لا سبانا، کلمبیا؛ مرسدس مورا پلازاس از بنیاد تحقیقات تغذیه و سلامت کلمبیا؛ و بتیسی لوزوف از مرکز رشد و توسعه انسانی و دانشکده پزشکی U-M مطالعه بودند.

ترجمه: رویا ورمزیار – وبسایت نوروسافاری

لینک خبر:

Low levels of vitamin D in elementary school could spell trouble in adolescence

لینک مقاله:

Vitamin D Deficiency in Middle Childhood Is Related to Behavior Problems in Adolescence 

همچنین ببینید

پوست ساعتی دارد مستقل از ساعت مغز

5 / 5 ( 5 votes ) نوروسافاری | مطالعه ای حاکی از آن است …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *