نوروسافاری | دانش مغز و علوم اعصاب دانش مغز و علوم اعصاب. در این وبسایت خلاصه ای از مهمترین تحقیقات همه رشته های علوم اعصاب و مغز را می توانید به زبان ساده بخوانید. تلاش ما جهت هم افزایی بین رشته ای جهت پیشرفت بیشتر این علم است.
نوروسافاری | محققان با جاگذاری سنسورهای ضبط حرکت و نیز استفاده از تکنیک های ریاضی دریافتهاند که چگونه نوازندگان بصورت غیرکلامی حین اجرای قطعات مختلف موسیقی باهم ارتباط برقرار می کنند.
به گزارش نوروسافاری از دانشگاه مکمستر، تیمی از محققان دانشگاه این دانشگاه برای بررسی چگونگی هماهنگی نوازندگان با یکدیگر در طول اجرا به طور حسی (شهودی)، بی صدا با پیش بینی چگونگی اجرای موسیقی از سوی هر کدام، تکنیک جدیدی یافته اند.
این یافته ها که اخیرا در نشریه ی گزارشهای علمی Scientific Reports منتشر شده است، بینش جدیدی را در خصوص نحوهی هماهنگسازی حرکات نوازندگان در راستای نواختن بموقع به عنوان یک واحد، ارائه می کند.
ارتباط غیرکلامی
لورل ترینر Laurel Trainor، نویسنده ی ارشد این مطالعه و مدیر آزمایشگاه LIVE در دانشگاه مک مستر که مطالعه در آنجا انجام شده است، می گوید:
اجرای موفقیت آمیز موسیقی با یک گروه کاری بسیار پیچیده است.
چگونه نوازندگان جهت اجرای موسیقی رسا و پرمعنی با تغییراتی در سرعت و حرکت با یکدیگر هماهنگ می شوند؟ تحقق این امر به پیشبینی آنچه که نوازندگان همکار شما در مرحله بعد انجام خواهند داد، متکی است؛ تا شما بتوانید اعمال حرکتی را بگونه ای برنامه ریزی کنید که احساسات مشابهی را با هماهنگی بیان نمایید. او در ادامه اظهار می دارد:
اگرشما منتظر شنیدن آنچه که نوازندگان همکار اجرا می کنند بمانید، بسیار دیر می شود.
برای این مطالعه، محققان به سراغ Gryphon Trio، گروه موسیقی مجلسی مشهور رفته و از آنها کمک گرفتند. نشانگرهای ضبط حرکتی در همه هنرمندان جاگذاری شد تا حرکات آنها را در حالی که قطعه های انتخابی موسیقیایی شاد یا غمانگیز را اجرا می کردند، یک بار با بیان موسیقیایی و یک بار بدون آن، ضبط کنند.
پیش بینی حرکات نوازندگان
محققان با استفاده از تکنیک های ریاضی، میزان تاثیر گذاری حرکات هر نوازنده در پیش بینی حرکات دیگر نوازندگان را اندازه گیری کردند.
نوازندگان، در زمان نواختن احساسی، فارغ از نوع بیان (نمود) شادی یا غم در آن، به میزان زیادی حرکات همدیگر را پیش بینی میکردند تا زمان اجرای بدون احساسات.
اندرو چانگ Andrew Chang، نویسنده اصلی این مطالعه بیان می کند:
کار ما بیانگر این است که ما می توانیم ارتباطات احساسی بین نوازندگان را با تجزیه و تحلیل جزئیات حرکات آنها، اندازهگیری کنیم، به عنوان یک گروه، دستیابی به بیان عاطفی مشترک نیاز به ارتباط زیادی دارد.
محققان معتقدند این روش جدید را می توان در شرایط دیگری همانند ارتباط بین بیماران غیرکلامی، خانواده و مراقبین آنها نیز مورد استفاده قرار داد. آنها همچنین در حال آزمایش این تکنیک در مطالعهای در حیطهی جذابیت رومانتیک هستند.
چانگ می گوید:
نتایج اولیه نشان میدهد که اندازهگیری نحوه ارتباط طرفین با نوسان فیزیکی بدن (زبان بدن) قادر به پیش بینی تمایل زوج ها برای دیدار مجدد است.
ترجمه: فریبا زمانی – وبسایت نوروسافاری
لینک مقاله:
Body sway reflects joint emotional expression in music ensemble performance
لینک خبر:
