آیا شخص مبتلا به اسکیزوفرنی واقعا چندین شخصیت دارد؟

Rate this post

neurons-illustration

نوروسافاری| برای افراد مبتلا به اسکیزوفرنی، به سختی می توان تعیین کرد که چه چیزهایی واقعیت است و چه چیزهایی واقعیت نیست. این اختلال روانی مزمن با توهمات و پندارهای بیهوده شامل باورهای نادرست، شنیدن صداها و دیدن برخی چیزهایی که وجود ندارند، همراه است اما آیا افراد مبتلا به اسکیزوفرنی واقعا چندین شخصیت دارند؟ اسکیزوفرنی در واقع اشاره به مشکلاتی توهمی دارد نه شخصیت های چندگانه.

به گزارش نوروسافاری به نقل از لایف ساینس، در کل، هر چه که شما می بینید، می شنوید، لمس می کنید، استشمام می کنید و یا حس می کنید، توسط مغز شما پردازش می شوند. سلولهای خاصی موسوم به گیرنده های حسی، این اطلاعات را از دنیای اطراف شما گرفته و به صورت اطلاعات به مغز شما ارسال می کنند اما توهمات در واقع تجربیات حسی بدون محرک هستند و مغز اساسا داده هایی اشتباه را دریافت می کند.

براساس تحقیقات انستیتو ملی سلامت روان (NIMH) در افراد مبتلا به اسکیزوفرنی، این توهمات عمدتا خود را بصورت صداهایی متجلی می سازند که از درون سر و یا از شخصی که در آنجا حضور ندارد، به گوش می رسند. از سوی دیگر، شخصیت یک مفهوم متفاوت است. انجمن روانشناسی آمریکا، شخصیت را بصورت «تفاوتهایی فردی در الگوهای مشخصه تفکر، حس کردن و رفتار کردن» تعریف می کند. همچنین می توان آن را بعنوان چگونگی همگرایی بخشهای مختلف ویژگیهای روانی یک شخص و تشکیل یک کل، استنباط نمود. البته اگر اطلاعاتی که دریافت می کنید در مورد اینکه کجا هستید، چه کاری انجام می دهید و یا چه افرادی در اطراف شما هستند، معیوب بوده و یا با کاستی همراه باشند، مشخصا بر شناخت و رفتار شما تاثیر خواهد گذاشت. اما به گفته متخصصان، اینکه گفته می شود افراد مبتلا به اسکیزوفرنی دارای بیش از یک شخصیت هستند، در واقع یک سوء‌تفاهم رایج است.

با این حال یک اختلال وجود دارد که باعث می شود افراد شخصیتهای مختلفی را به خود بگیرند. این پدیده را با نام اختلال هویت گسستی (DID) می شناسند. نوسانات خلقیات و رفتار در اکثر افراد، امری عادی است اما در افراد مبتلا به DID، آنها در میان چندین هویت جابجا می شوند که هر کدام از این شخصیتها دارای صدا، اخلاق و شخصیت خاص خودش است. به نقل از دکتر راندون وِلتون استادیار روانپزشکی دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا در مرکز پزشکی Milton S. Hershey، اختلال DID یک بیماری مبتنی بر آسیب است. براساس تحقیقات مرکز ملی بیماریهای روانی، اختلال DID به احتمال بیشتر در افرادی رخ می دهد که قبل از سن ۵ سالگی، یک آسیب شدید و مستمر را تجربه کرده اند.

در حالیکه این دو اختلال متفاوت هستند اما در برخی موارد با هم مشترک می باشند. به گزارش NIMH، در آمریکا تقریبا ۲٫۴ میلیون بزرگسال و یا ۱٫۱% جمعیت بزرگسال مبتلا به اسکیزوفرنی هستند. DID زیر چتر اختلالات کلی گسستی قرار می گیرد که به گزارش ائتلاف ملی بیماریهای روان، ۲ درصد جمعیت را تحت تاثیر قرار می دهد. متخصصان مدتهاست که به منشأ بیولوژیکی بیماریهای روانی توجه نشان داده اند و بر طبق یک نظریه، این بیماریها به واسطه عفونت، در هر نسل مجددا تغییر چهره می دهد.

به گفته‌ دکتر رابرت یولکین، ویروس شناس و متخصص بیماریهای عفونی در مدرسه سلامت عمومی جان هاپکینز بلومبرگ در بالتیمور، با پیشرفت علم و تحقیقات مربوط به ژنتیک، مردم فکر می کنند که این تنها ژنهای مغز هستند که دخیل میباشند اما در واقع بسیاری از ژنهای مرتبط با این اختلالات، جنبه هایی از سیستم ایمنی را هم درگیر می کنند. او می گوید، در اینجا نظر بر این است که نوعی عامل عفونی (از قبیل یک ویروس) می تواند واکنشی ایمنی را در بدن فعال کند که در واقع منجر به گسترش یک بیماری ذهنی و روانی می شود.

دکتر یولکین می گوید مجموعه ای از افراد هستند که در سطح سلولهای گلیایی مغزشان، میزانی از فعال شدن سیستم ایمنی را دارند. این سلولهای گلیایی بخشی از سیستم عصبی هستند اما همانند سلولهای عصبی دیگر، مستقیما از طریق سیگنال دهی الکتریکی و یا تشکیل سیناپس، ارتباط برقرار نمی کنند. سه نوع سلول گلیایی وجود دارد: آستروسیت، اولیگودندروسیت و میکروگلیا که براساس گزارش مرکز ملی اطلاعات بیولوژیک، همگی آنها در حمایت از توانایی های سیگنال دهی اعصاب عمل می کنند.

  التهاب سلولهای گلیایی می تواند منجر به توهمات و تشکیل مجدد کانالهایی شود که در بروز نشانه های مربوط به نقص شناختی و نقص حافظه دخالت دارند. به گفته دکتر یولکین، این نشانه ها متناظرند با بیماریهایی مانند اسکیزوفرنی. برخی بیماریهای عفونی از قبیل سفلیس و مالاریا، همانطور که می دانیم باعث بروز نشانه های روانپزشکی می شوند. اما دکتر یولکین بیان می دارد که بیماریهای ویروسی رایج تر و حتی غیر علامتی از قبیل سیتومگالوویروس که تقریبا یک سوم کودکان تا سنین ۵ سال آمریکا را (طبق گزارش CDC) مبتلا می کند، می توانند باعث آغاز بیماریهای ذهنی در افراد مستعد به لحاظ ژنتیک شوند.

او می گوید اگر ارتباطی بین عفونتهایی مانند CMV و بیماری روانی یافت شود، می تواند تحقیقات مربوط به واکسیناسیون و یا سایر معیارهای بهداشت و سلامت عمومی را هدایت کند. دکتر یولکین می گوید پیشگیری همیشه بهتر است. در تئوری، اگر با عفونتهایی مواجه شویم که می دانیم رایج تر هستند اگرچه نشانه های روانپزشکی آنها تنها در برخی افراد متجلی می گردد، اما ارزش آن را دارد که واکسن هایی را در مقابل این عفونتها، توسعه داد و بکار گرفت.

ترجمه و تلخیص: ندا میهمی – وبسایت نوروسافاری

لینک مطلب اصلی در لایف ساینس:

Do People With Schizophrenia Really Have Multiple Personalities?

بیشتر بدانید:  دوره آموزشی اپتوژنتیک و تصویربرداری شبکه عصبی (دوره دوم)

همچنین ببینید

ترس آموخته تا چهار نسل به ارث می رسد

4.5 (90%) 2 vote[s] نوروسافاری | طبق یک قاعده ی کلی، فعالیت مغزی شما تاثیری …

۲ نظر

  1. Avatar

    عالیست مرسی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *