بیومارکری برای سندرم خستگی مزمن شناسایی شد

5 (100%) 2 vote[s]

نوروسافاری | دانشمندان استنفورد یک آزمایش خونی اختراع کرده اند  که افراد مبتلا به سندرم خستگی مزمن را با دقت شناسایی می کند.

افرادی که از یک بیماری ناتوان کننده و اغلب تضعیف کننده ای معروف به سندرم خستگی مزمن رنج می برند، ممکن است به زودی به چیزی که دهه ها در جستجوی آنند، دست یابند: اثبات علمی بیماری آنها.

به گزارش نوروسافاری، در ۲۹ آوریل ۲۰۱۹ محققان در دانشکده پزشکی دانشگاه استنفورد یک آزمایش خون طراحی کرده اند که می تواند این بیماری را نشان دهد، اما در حال حاضر یک آزمون استاندارد تشخیصی استاندارد مورد تایید مراجع رسمی نیست.

رون دیویس، استاد بیوشیمی و ژنتیک، نویسنده ارشد مقاله ای است که معرفی کننده آزمایش خونی است که ممکن است قادر به شناسایی سندرم خستگی مزمن باشد.
وی، گفت:

غالبا، این بیماری به عنوان بیماری خیالی و غیرواقعی طبقه بندی شده است. هنگامی که افراد مبتلا به سندرم خستگی مزمن به دنبال کمک یک پزشک می گردند، ممکن است یک سری آزمایشاتی انجام دهند که عملکرد کبد، کلیه و قلب، و همچنین خون و تعداد سلول های ایمنی بدن را بررسی می کنند. همه این تست های مختلف را به طور معمول دکتر انجام می دهد تا  او را به سمت یک بیماری خاص هدایت کند، اما برای بیماران مبتلا به سندرم خستگی مزمن ، تمام این آزمایشات نرمال است.

او گفت:

مشکل این است که این آزمایشات به اندازه کافی عمیق مساله را بررسی نمیکنند.

بیشتر بدانید:  تشخیص آلزایمر با آزمایش خون

هم اکنون دیویس و دکتر رحیم اسفندیارپور، متخصص سابق استنفورد و همکارانشان، آزمایش خونی را طراحی کرده اند که بطور موفقیت آمیزی شرکت کنندگان در یک مطالعه با سندرم خستگی مزمن را شناسایی کرده اند. این تست، که هنوز در مرحله آزمایشی است، بر اساس این است که چگونه سلول های ایمنی بدن انسان به استرس پاسخ می دهند. با نمونه خون از ۴۰ نفر، ۲۰ نفر با سندرم خستگی مزمن و ۲۰ نفر بدون این سندرم، تست توانست نتیجه دقیق را به دست آورد، تمام بیماران مبتلا به سندرم خستگی مزمن را به دقت تشخیص داد و هیچ یک از افراد سالم را در گروه بیماران قرار نداد.

این برنامه تشخیصی حتی می تواند به شناسایی داروهای ممکن برای درمان سندرم خستگی مزمن کمک کند. با قرار دادن نمونه های خون گرفته شده از شرکت کنندگان در برابر داروهای انتخابی و بازبینی آزمایش تشخیصی، دانشمندان می توانند به طور بالقوه ببینند که آیا این دارو پاسخ سلولی ایمنی را بهبود می بخشد یا نه. در حال حاضر تیم تحقیقاتی امیدوار است بتوانند با استفاده از این پلتفرم، داروهایی را  شناسایی کنند که بتوانند به افراد مبتلا به سندرم خستگی مزمن برای کاهش نشانه های بیماری کمک کنند.

این مقاله در جهت توصیف یافته های تحقیق در روز ۲۹ آوریل در مجله آکادمی ملی علوم امریکا منتشر شد. دیویس نویسنده ارشد است. اسفندیارپور، که اکنون در دانشکده دانشگاه کالیفرنیا-ایروین است، نویسنده اصلی و اول میباشد.

بیشتر بدانید:  از خون تا احساس! تبدیل سلول خونی انسان به عصب

جمع آوری شواهد

سندرم خستگی مزمن، زمانی تشخیص داده می شود که براساس علائم، فرد دچار خستگی بیش از حد، حساسیت به نور و درد بدون توضیح از میان علایم مختلف باشد،  و این بیماری تنها پس از حذف وجود ارتباط علایم با سایر بیماری های احتمالی تشخیص داده میشود.

این بیماری همچنین به عنوان سندرم encephalomyelitis myalgic (انسفالومیلیت همراه با درد عضله) شناخته شده و علامت اختصاری ME/CFS برای آن تعیین شده است. بنا به گفته دیویس، تخمین زده شده است که ۲ میلیون نفر در ایالات متحده مبتلا به سندرم خستگی مزمن می باشند، اما این حدس دشواری است، و احتمالا تعداد مبتلایان بسیار بالاتر باشد.

برای دیویس، تلاش برای پیدا کردن شواهد علمی در مورد بیماری، مساله ای شخصی هم هست. این امر از میل کمک به پسرش نشات میگیرد که در حدود یک دهه است از ابتلا به این بیماری رنج می برد. در حقیقت، این یک نشانه بیولوژیکی بود که دیویس در ابتدا در پسرش متوجه شد که او و اسفندیارپور را برای توسعه ابزار تشخیصی جدید آماده کرده است.

بیشتر بدانید:  درهم شکستن سد خونی مغزی انسان برای تحویل داروهای شیمی‌درمانی

ما به وضوح شاهد تفاوت در سلامتی و در  سلول های ایمنی بدن در سندرم خستگی مزمن در فرایند استرس هستیم.

رویکردی که اسفندیارپور منجر به توسعه آن شد ” آزمایش نانوالکترونیک” میباشد، آزمایشی است که تغییر در مقدار کمی از انرژی را به عنوان یک نشانه برای اندازه گیری سلامت سلول های ایمنی و پلاسمای خون در نظر میگیرد. تکنولوژی تشخیصی شامل هزاران الکترود است که جریان الکتریکی ایجاد می کنند و همچنین محفظه هایی که  نگهداری نمونه های خون ساده از سلول های ایمنی و پلاسما را شامل می شود. در داخل محفظه ها، بر روی سلول های ایمنی و پلاسما جریان الکتریکی جاری می شوند، جریان از انتهای یکی به سمت دیگری جاری می شود. تغییر در فعالیت الکتریکی به طور مستقیم با سلامت نمونه ارتباط دارد.

ایده این است که هر دو گروه نمونه، هم گروه سالم و هم گروه بیمار را با استفاده از نمک تحت تأثیر استرس قرار داده و سپس به مقایسه چگونگی تأثیر در هر گروه در اثر جاری شدن جریان الکتریکی بپردازند.

تغییر در جریان الکتریسیته نشان دهنده تغییر در سلول می باشد: هر چه تغییر در جریان الکتریکی بزرگتر باشد، تغییر در سطح سلولی نیز بزرگتر است. تغییر بزرگ نشانه خوبی نیست، زیرا نشان دهنده آن است که زمانیکه سلولها و پلاسما تحت فشار استرس قرار می گیرند، از پردازش درست ناتوان میشوند. تمام نمونه های خونی که از بیماران مبتلا به خستگی مزمن گرفته شد به روشنی این مورد خاصی را نشان داد، درحالیکه در گروه افراد سالم، در داده ها هیچ موردی دیده نشد.

دیویس گفت:

ما دقیقا نمیدانیم که چرا سلولها و پلاسما به این شیوه عمل می کنند و یا حتی در حال انجام چه کاری هستند. اما شواهد علمی وجود دارد که این بیماری در ذهن بیمار ساخته نشده است. ما به وضوح شاهد تفاوت در نحوه پردازش سلول های ایمنی بدن در مقابل استرس در افراد مبتلا به سندرم خستگی مزمن و افراد سالم هستیم.

در حال حاضر، اسفندیار پور و دیویس برای تایید یافته هایشان کار خود را در یک گروه بزرگتر از شرکت کنندگان گسترش می دهند. استخدام برای پروژه بزرگتر که هدف آن دستیابی به موفقیت در آزمون تشخیصی بیماری است، در حال انجام است. کسانی که علاقه مند به شرکت در این برنامه هستند برای همکاری میتوانند با مدیر بالینی پروژه تماس بگیرند.

بیشتر بدانید:  کشف نوع جدیدی از سلول‌های ایمنی عامل بیماری ام‌.اس

دو برابر کردن

علاوه بر تشخیص ME / CFS، محققان در صدد هستند که بتوانند این پلت فرم را برای شناسایی داروهای مورد استفاده در درمان استفاده کنند، بطوریکه در حال حاضر این داروها به سمت اختصاصی تر شدن برای درمان این بیماری هستند. اسفندیارپور گفت:

با استفاده از آزمایش نانوالکترونیک، ما می توانیم دوز کنترل شده از بسیاری از داروهای بالقوه درمانی را به نمونه های خون بیمار اضافه کنیم و دوباره آزمایش تشخیصی را انجام دهیم.

اگر نمونه های خون گرفته شده از افرادی که مبتلا به ME / CFS هستند، به استرس ضعیف پاسخ دهند و موجب افزایش جریان الکتریکی می شوند، به این معنی است که این دارو احتمالا اثرگذار نیست. اما اگر یک دارو بتواند پرش فعالیت الکتریکی را کاهش دهد، به این معنا است که به سلول های ایمنی و پلاسما کمک می کند تا در فرایند استرس بهتر عمل کنند. تیم تحقیقاتی در حال حاضر توانسته دارویی را پیدا کند که به نظر می رسد در آزمایش موفق است، اما در حال حاضر در افراد مبتلا به ME / CFS استفاده نمی شود، اما دیویس و اسفندیارپور امیدوارند بتوانند یافته های خود را در یک آزمایش بالینی در آینده آزمایش کنند.

تمام مواد مورد آزمایش که توسط اداره غذا و داروی آمریکا تایید شده یا به زودی تایید میشود، به طور گسترده ای در دسترس عموم قرار می گیرند، که برای دسترسی سریع و انتشار هر کدام از این ترکیبات ضروری است.

دیویس عضو موسسه استنفورد بیو ایکس، موسسه سرطان استنفورد و موسسه تحقیقات بهداشتی مادران و کودکان استنفورد است.

نویسندگان دیگر این پژوهش دانشمندان تحقیقاتی از دانشگاه استنفورد: ندا نعمت گرگانی و جولی ویلهلی و دستیار تحقیقی الکس کاشی هستند.

سرمایه گذاری این پروژه توسط بنیاد پزشکی اپن صورت گرفته، و دیویس مدیر هیئت مشاوره علمی این بنیاد است. همچنین گروه های ژنتیک و بیوشیمی استنفورد از این پروژه حمایت کرده اند.

دانشگاه پزشکی استنفورد و موسسه آموزش پزشکی و مراقبت های بهداشتی در سه مؤسسه – دانشکده پزشکی دانشگاه استنفورد، استنفورد سلامت (که قبلا بیمارستان و درمانگاه های استنفورد) و بیمارستان کودکان بیمارستان Lucile Packard استنفورد این تحقیقات را با هم ادغام کرده اند. برای اطلاعات بیشتر، لطفا از سایت اداره ارتباطات و امور عمومی در http://mednews.stanford.edu دیدن کنید.

ترجمه: الهام مه آبادی پور – وبسایت نوروسافاری

بیشتر بدانید:  شناسایی نقشی جدید و شوکه کننده برای سیستم ایمنی در "کنترل تعاملات اجتماعی"

لینک خبر:

A nanoelectronics-blood-based diagnostic biomarker for myalgic encephalomyelitis/chronic fatigue syndrome (ME/CFS

همچنین ببینید

علت فراموشی خواب‌ها مشخص شد

5 (100%) 2 vote[s] نوروسافاری | بعضی از خواب‌ها پس از بیدار شدن کاملاً در …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *