نوروسافاری | دانش مغز و علوم اعصاب دانش مغز و علوم اعصاب. در این وبسایت خلاصه ای از مهمترین تحقیقات همه رشته های علوم اعصاب و مغز را می توانید به زبان ساده بخوانید. تلاش ما جهت هم افزایی بین رشته ای جهت پیشرفت بیشتر این علم است.
نوروسافاری| محققان سوئدی از ساخت و کاشت دستگاه متفاوتی در مغز خبر داده اند که می تواند ورود سیگنال های درد به مغز را مسدود کند. این ترانزیستور ارگانیک یونی نقش به سزایی در کاهش درد بیماران ایفا می کند.
به گزارش نوروسافاری، در سال های اخیر، استفاده از سنسور یا دستگاه های کوچکی که در بدن کاشته می شوند با سرعت قابل توجهی در حال توسعه و افزایش هستند تا با کمک آنها بتوان جان انسان های بیشتری را نجات داد. سنسورهایی برای مصارف درمانی مختلفی ساخته می شوند، مانند سنسوری که در بیماران مبتلایان به دیابت کاشته می شود تا بتوان میزان قند خون آنها را به طور دائمی کنترل کرد.
اکنون محققان دانشگاه Linköping و مؤسسه کارولینسکای سوئد برای نخستین بار در جهان به توقف پالسهای درد در مغز موشهای زنده و آزاد با استفاده از سیگنالهای تسکین درد خود بدن آنها پرداخته اند. این دستگاه کوچک از اجزا و سنسورهای الکترونیکی ساخته شده تا قابل کاشت در بدن بیماران بوده و بتواند سیگنال های درد در عصب نخاع را پیش از انتقال به مغز مسدود کند.
اما نکته جالب توجه در عملکرد این دستگاه را می توان در این موضوع دانست که به جای استفاده از الکترودها جهت ارسال سیگنال های الکتریکی، از مواد ارگانیک و سازگار بیولوژیکی بهره برده شده که سیگنال های شیمیایی را برای ترکیبی بهتر با سیستم های درونی ارسال می کند.
پس از کاشت این دستگاه در بدن، تخفیف دهنده و کاهش دهنده های درد بدن حرکت سیگنال های درد در عصب های نخاعی که به سمت مغز منتهی می شوند را تحریک می کنند تا این پمپ همانند یک ترانزیستور شیمیایی عمل کند.
به گفته محققان، این پمپ یونی در زمان مناسب به ارسال دوز مناسب از سیگنالهای تسکیندهنده خود بدن به محل ورود سیگنالهای درد به نخاع برای انتقال به مغز پرداخته و بین پنج تا ۱۰ سال آینده ممکن است مورد استفاده بالینی قرار بگیرد.
این دستگاه میتواند برای هفت درصد از جمعیت جهان که از دردهای عصبی مزمن رنج برده و درمانی برای آنها شناسایی نشده، بسیار نویدبخش باشد.
همچنین از این پمپ میتوان برای عرضه مواد دارویی به مغز و سایر بخشهای بدن مانند نخاع استفاده کرد. از سوی دیگر، میتوان این دستگاه را به ضربانساز متصل کرد.
در حالی که ضربانساز به ارسال پالسهای الکتریکی به قلب میپردازد، پمپ یونی سیگنالهای مسکن خود بدن موسوم به انتقال دهندههای عصبی را به محل ورود سیگنالهای درد به نخاع ارسال میکند.
این امر بدان معنی است که پالسهای درد هیچ گاه به مغز نخواهند رسید. در این حالت، دستگاه به ارسال انتقال دهندههای عصبی GABA پرداخته که وظیفه طبیعی آنها، مهار محرکها در سیستم عصبی مرکزی بدن است.
محققان این کاشت درمانی را با استفاده از الکترونیک ارگانیک ساختهاند. این گروه از مواد از قابلیت ترجمه آسان بین سیگنالهای الکترونیکی و زیستیشیمیایی برخوردارند.
با کمک این پمپ یونی، یونهای باردار مثبت میتوانند در چهار منطقه متفاوت اعمال شوند که با توجه به نقاط دقیقی که پایانههای عصبی در آنجا با نخاع ملاقات میکنند، انتخاب شدهاند.
محققان سوئدی این دستگاه را بر موش های آزمایشگاهی مورد بررسی قرار داده اند. در این مطالعه، انتقال دهنده های عصبی انتشار درد( γ-aminobutyric acid (GABA به چهار نقطه مختلف ارسال شدند. اما به دلیل کاشت و وجود این دستگاه در بدن، سیگنال های درد به مغز منتقل نشده و با عوارض جانبی حداقلی نیز مواجه شدند.
دنیل سیمون، استاد دانشگاه Linköping در این رابطه می گوید:« وجه تمایز این کاشت با سایر سنسورها یا دستگاه هایی که در بدن کاشته می شوند را می توان در این موضوع دانست که از بخش های الکترونیکی ارگانیک برای ارسال سیگنال های شیمیایی استفاده می شود و بدن مواد ارگانیک را ساده تر پذیرا می شود. »
این تحقیق در مجله Science Advances منتشر شده است:
Therapy using implanted organic bioelectronics
گزارشی درباره این تحقیق:
Ion pump gives the body its own pain alleviation
منبع خبر فارسی: مهر-ایسنا
