نوروسافاری| مطالعه ای جدیدی که بر روی ۳۰۵۰ دوقلوی میانسال انجام شده نشان میدهد فعالیت بدنی نسبتاً شدید -به بیان دیگر فعالیت سنگینتر از پیاده روی- با وضعیت شناختی بهتر در پیگیری ۲۵ سال بعد همراه است. به گزارش نوروسافاری به نقل از وبسایت دانشگاه هلسینکی، مرحله پیگیری طولانیمدت از ۳۰۵۰ گروه دوقلوهای فنلاندی نشان داده است که فعالیت بدنی نسبتاً شدید در سنین میانسالی با وضعیت شناختی بهتر در سنین سالمندی ارتباط دارد. این ارتباط به لحاظ آماری مستقل از افزایش فشار خون مرتبط با میانسالی، سیگار، سطح تحصیلات، جنسیت، چاقی و مصرف الکل بوده است. پائولا ایزو مارکو، محققی از دانشگاه هلسینکی میگوید: «این پژوهش نشان میدهد که تأثیرات مثبت فعالیت بدنی بر مغز و شناخت تنها براساس کاهش عوامل خطر عروقی رخ نمیدهد.» این ارتباط ابتدا به صورت مجزا بر روی هریک از افراد در گروههای دوقلو بررسی شد و سپس وضعیت شناختی آنان به صورت جفت و در مقایسه دو قلوها که به لحاظ بدنی یکی از دیگری فعالتر بوده، مورد ارزیابی قرار گرفت. با این حال، افزایش میزان فعالیت بدنی با حفاظت هرچه بیشتر از حافظه در ارتباط نبود. درعوض، مقدار متوسطی از فعالیت بدنی برای حفاظت از حافظه مناسب بوده و تنها گروههایی از دو قلوها که فعالیت بدنی نداشتند، در معرض ریسک بالاتری برای اختلالات شناختی قرار میگرفتند. پروفسور اورهو کاجالا از دانشگاه یووسکولا بیان میکند: «در مجموع، این مطالعه نشان میدهد فعالیت بدنی نسبتاً شدید، یا به بیان دیگر کمی شدیدتر از پیاده روی، با شناخت بهتر پس از حدود ۲۵ سال در ارتباط است. این یافته با مطالعات مدل حیوانی پیش از آن که نشان داده اند فعالیت بدنی، میزان فاکتورهای رشد را در مغز افزایش میدهد و انعطافپذیری سیناپسی را بهبود میبخشد، سازگار است.» شیوع زوال عقل با افزایش جمعیت سالخورده در فنلاند و در سطح جهان رو به افزایش است. اگرچه به نظر میرسد بروز زوال عقل در نسلهای بعدی کاهش یابد، اما هنوز هم انتظار میرود شیوع کلی زوال عقل رو به افزایش باشد. هیچ درمانی برای زوال عقل وجود ندارد، اما در طول دهه گذشته تحقیقات، اطلاعات جدید فراوانی درمورد پیشگیری از زوال عقل فراهم کرده اند. عوامل خطرزای عروقی که پیشتر مطرح میشد (افزایش فشار خون، افزایش کلسترول، چاقی، دیابت و عدم انجام فعالیت ورزشی) نیز با ریسک ابتلا به زوال عقل در ارتباط بوده است. ایزو مارکو اذعان میدارد: «با این حال، مطالعات بلندمدت با کیفیت که دارای مرحله پیگیری نیز باشد در حوزه فعالیت بدنی و شناخت کم است، و هنوز مشخص نیست که چه نوع و میزانی از فعالیت ورزشی برای حفاظت از شناخت مورد نیاز است.» این مطالعه در مجله بیماری آلزایمر منتشر و توسط دانشمندان دانشگاه هلسینکی، یووسکولا و تورکو انجام شده است. اطلاعات مربوط به فعالیت بدنی دوقلوها از طریق پرسشنامه ارائه شده از سال ۱۹۷۵ تا ۱۹۸۱ جمع آوری شده (میانگین سنی در ۱۹۸۱: ۴۹ سال)، درحالی که وضعیت شناختی ازطریق مصاحبه های تلفنی اعتبارسنجی شده بین سالهای ۱۹۹۹ تا ۲۰۱۵ ارزیابی شد. ترجمه و تلخیص: مریم شجاعی - وبسایت نوروسافاری لینک مقاله در ژورنال آلزایمر: Midlife Physical Activity and Cognition Later in Life: A Prospective Twin Study لینک گزارش خبری در وبسایت دانشگاه هلسینکی: MIDLIFE PHYSICAL ACTIVITY IS ASSOCIATED WITH BETTER COGNITION IN OLD AGE